"ไม่! คุณจงอิน!! ... อย่า!!" เซฮุนร้องห้าม พยายามจะพลักจงอินออกแต่ไม่สำเร็จ แรงของจงอินนั้น เยอะกว่าเซฮุนมากไหนๆ หรือเซฮุนแรงน้อยเกินไปก็ไม่รู้
"ห้ามทำไมห้ะ! อยากมากไม่ใช่หรอ ร่านมากนี่!!" จงอินพูดเสียงแหบพร่า ยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ แล้วก้มลงซุกไซร้ลำคอขาวผ่องของเซฮุนรุนแรง
"!!" เซฮุนนิ่งไป ดวงตาสวยเอ่อคลอไปด้วยหยาดน้ำใส เม้มริมฝีปากที่บวมเจ่อแน่น เรี่ยวแรงหายไปหมดเมื่อถูกจงอินต่อว่าด้วยถ้อยคำที่รุนแรง
"นิ่งทำไม! อย่ามาทำเป็นไม่รู้ว่าทำยังไงนะ! หลอกกูไม่ได้หรอก!" จงอินเหวี่ยงเซฮุนลงบนเตียงอีกครั้ง แล้วขึ้นคร่อมบนตัวร่างบาง มือหนากระฉากเสื้อบางออกจากเซฮุนด้วยความเร็ว เผยให้เห็นผิวขาวอมชมพูบริสุทธิ์ที่ไม่เคยมีใครแตะต้อง
"ฮึ ดูแลตัวเองซะดี! แต่จริงๆผ่านผู้ชายมากี่คนแล้วล่ะ!!" จงอินจับที่คอของเซฮุนแล้วดึงเข้ามาใกล้ สูดลมหายใจเข้าปอด กลิ่นหอมหวานจากตัวของเซฮุนกระตุ้นอารมณ์ของจงอินให้สูงขึ้นมากไปอีก จงอินประทับรอยกุหลายไว้ทั่วลำคอ
"ผมไม่เคย! ไม่เคยทำอะไรอย่างที่คุณบอ..อื้อ!!"จงอินทาบปากเซฮุนอีกครั้ง ด้วยความเร่าร้อนและดุดัน ไม่มีความปราณีปากบางๆของเซฮุนเลยแม้แต่น้อย ลิ้นหนาดันปากของเซฮุนให้เผยอออกแล้วสอดลิ้นเข้าไปเกี่ยวพันลิ้นของเซฮุน ปากเล็กจากที่พยายามหลบก็ต้องจูบตอบไปบ้างอย่างไม่ประสีประสา นั่นทำให้สติของจงอินยิ่งขาดผึ่งมือหนาเลื่อนมารั้งท้ายทอยไว้ไม่ให้ตัวเล็กผละออกไปได้
"อื้อ!" จงอินขบเม้มริมฝีปากของเซฮุนอย่างแรง ก่อนจะกัดจนรสชาติเลือดไหลเข้าสู่ปากของเซฮุน มือบางพยายามยื้อบ๊อกเซอร์ตัวเล็กไว้ เมื่อรู้สึกว่าจงอินถอดกางเกงเขาไปตอนไหนก็ไม่รู้
อยากจูบกับจงอินมาตลอด...แต่ไม่ใช่แบบนี้
"อ๊ะ..อื้อ!" ร่างหนาเลื่อนขึ้นไปขบเม้มที่ติ่งหูบางจนเซฮุนรู้สึกเสียวขึ้นมาแว่บนึง ลิ้นร้อนลากวนไปมาอยู่ตรงซอกหูอยากชำนาญจนน้ำลายเคลือบทั่วใบหูของเซฮุน
"ทุกอย่างของมึง...คือของกู จำเอาไว้"จงอินแสยะยิ้มร้ายกาจก่อนที่จะปลดปราการด่านสุดท้ายออกจากตัวของเซฮุน
"อย่า!...ปล่อยผมนะ!" ร่างบางดิ้นแรงๆเพื่อจะหลุดจากอ้อมกอดของจงอิน ตาคมของร่างสูงมองแก่นกายเล็กอมชมพูของเซฮุนด้วยความกระหาย มือหนากำแกนกายเล็กที่ชูช่อเหมือนดอกไม้ที่ค้องการให้เหล่าผึ้งอย่างเขามาตอมมาดม แล้วแลบเลียจากโคนถึงปลายอย่างแผ่วเบาแต่ก็สร้างความเสียวซ่านให้เซฮุนอย่างมาก
"ดิ้นแบบนี้..คงอยากมากซินะเซฮุน" จงอินกอบกำแกนกายเล็กรูดลงขึ้นตามจังหวะอย่างเร็วจนร่างเล็กครางกระเส่าด้วยความทรมาน ความเจ็บจากก้อนกลมที่จงอินทั้งขยำทั้งจิกขยี้ไปมาทำให้ใบหน้าสวยยิ่งเหยเกเข้าไปใหญ่
"อ๊าา...อ๊ะ...อื้อ!!" ใบหน้าเชิดหน้าครวญครางตามแรงอารมณ์ที่เพิ่มพูนขึ้นเรื่อยๆ เซฮุนกัดริมฝีปากบวมเจ่อของตัวเองจนเลือดซิบพยายามกดกลั้นอารมณ์ที่ร่างสูงสร้างขึ้น
"คิดจะยั่วกูอย่างนั้นเหรอ" ร่างสูงเห็นเซฮุนที่แลบลิ้นเลียริมฝีปากของตัวเอง แถมยังกัดปากแล้วพยายามแหงนลำคอให้เขาได้เชยชมอีก แบบนี้จะไม่เรียกว่ายั่วได้ยังไงกัน
"อ๊ะ!! อื้อ อ๊า..ม..ไม่!" จงอินสอดนิ้วเข้าไปในช่องทางด้านหลังสุดโคนนิ้ว โดยไม่มีอะไรช่วยให้หล่อลื่นเลยสักนิด ไม่ปราณีอะไรเลย จนเซฮุนน้ำตาคลอด้วยความเจ็บปวด นิ้วขยับเข้าออกอย่างรวดเร็วเพื่อให้พร้อมการศึก
"หึ..แน่นดี.." ความคับแน่นด้านในผนังนุ่ม ทำไมเอาจงอินหายใจขาดห้วงไปชั่วขณะ ช่องทางนุ่มตอดรัดนิ้วของจงอินที่สอดเข้ามาทีเดียวถึงสามนิ้ว จงอินมองเซฮุนที่ทำหน้าเหยเกตลอดเวลาก็หัวเราะออกมาในลำคอ
ร่างสูงแกะเข็มขัดออกจากสะโพกแล้วถอดเสื้อผ้าทั้งหมดออกจากร่างกาย เผยให้เห็นร่างกายสีแทนเซ็กซี่กระฉากใจ ร่างหนาที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อและซิกแพ็คตามประสาคนออกกำลังกายบ่อย ทำให้เซฮุนมองคนตรงหน้าด้วยความตะลึง ตาเรียวสวยหลบตามองทางอื่นเหมือนความร้อนที่ใบหน้าเห่อขึ้นมาทั้งที่ไม่ควรจะเป็น ร่างเล็กฉวยโอกาศตอนที่ร่างสูงแกะเสื้อผ้าพยายามคลานลงจากเตียงแต่ถูกมือหนาคว้าตัวเอาไว้ก่อน
"อะ..อ๊ะ อ๊ะ!" มือหนาบีบคลึงสะโพกกลมอย่างแรง ขยำก้อนกลมจนขึ้นสีริ้วแดง เซฮุนลอยสะโพกขึ้นมาด้วยความเจ็บปนความเสียว สองมือขยำผ้าปูที่นอนแน่นจนนิ้วขึ้นข้อขาว
"ร่านจริงๆนะโอเซฮุน..ร้องขอกูสิ!" มือหนาหันไปจับส่วนอ่อนไหวของเซฮุนแล้วบีบแรงๆจนเซฮุนน้ำตาเล็ด ร่างหนาประกบจูบร่างบางอย่างดุดันร้อนแรง ไร้ความอ่อนโยน จงอินกอบกุมแท่งร้อนของตัวเอง นวดคลึงให้มันพร้อมเต็มที่
"หึ..." จงอินกดไหล่บางกับเตียงแน่น ยกขาเรียวขึ้นพาดบ่า นวดคลึงช่องทางที่ตอดรัดอากาศอีกครั้ง ก่อนจะจ่อแท่งร้อนที่ช่องทางรัก
"..อึก!..เจ็บ...อ้าา" จงอินสอดแกนกลางใหญ่เข้าไปในช่องรักสีชมพูจนสุดลำด้วยความรุนแรง เซฮุนรู้สึกเหมือนถูกมีดเล่มใหญ่ทิ่มแทงเข้าไปในตัว มือบางจิกเข้าที่ผ้าปูเตียงระบายความเจ็บปวด
"อ๊ะ!...อ๊าา..ย...หยุด...ไม่นะ!" แท่งร้อนขยับเล็กน้อยช่องทางรักก็ตอดรัดแน่นจนจงอินกัดฟันกรอด เซฮุนอ้าปากค้าง ทั้งลำตัวและใบหน้าขึ้นสีชมพูน่ามอง จนจงอินยิ่งตาพร่ามัว
"ร้องออกมาซิเซฮุน...ทรมานให้กูดู!!" จงอินไม่สนใจอะไรทั้งนั้น สองมือจับขาเรียวให้มั่น แล้ว แกล้งกระทักไปเน้นๆแรงๆ จนเซฮุนสะดุ้งเฮือก
"อ๊ะ!!..เอาออกไป!..คุณจงอิน..อ๊าา"ร่างสูงกระแทกแก่นกายร้อนเข้าไปในช่องสวาทไม่ยั้งเพราะแรงอารมณ์ที่พุ่งสูงขึ้นมากขึ้นเรื่อยๆ มือหนาจับสะโพกมนให้รับจังหวะที่ตนเองต้องการ ซอยเข้าไปไม่ยั้งโดยไม่สนใจว่าตอนนี้เซฮุนจะเจ็บมากขนาดไหน
"อย่ามาตอแหลหน่อยเลย กูรู้ว่ามึงต้องการ...โอเซฮุน!"ร่างสูงจับขาเรียวของเซฮุนให้แยกออกกว้างแยกจนขาเรียวชิดเตียง แล้วกระแทกเอ็นร้อนเข้าไปลึกมากกว่าเดิม สอดใส่ไปไม่ยั้ง แถมยังกดย้ำคลึงไปทั่วร่างเซฮุนจนขึ้นจ้ำแดง ร่างบางน้ำตาเล็ดด้วยความเจ็บปวด สองแขนจิกหมอนแน่นจนเกือบขาด พยายามพลักไส แต่เรี่ยวแรงที่มี แทบจะไม่เหลือ
"ม่ายยย!!...คุณจงอิน!!..ขอร้อง..อ๊า"จงอินช้อนตัวเซฮุนขึ้นมานั่งบันตักแล้วขบฟันที่ยอดอกชมพูจนเป็นรอยฟัน เลียลิ้นร้อนไปทั่ว ดูดจนเกิดเสียงน่าอาย เซฮุนยกมือขึ้นขย้ำที่ผมของจงอิน หดตัวเพื่อหนีลิ้น แต่นั่นมันเหมือนกับเปิดทางให้จงอินขบฟันที่ร่างกายได้มากขึ้น
"อยากได้มากก็บอกมาสิ! .. อยากให้หยุดแต่ร่างกายกลับตอบสนองขนาดนี้เชียวนะ หึ.." จงอินตีเข้าไปที่สะโพกมนอย่างแรงจนเกิดเสียงดังขึ้นมาหลายครั้ง เซฮุนก็สะดุ้งทุกครั้งที่จงอินได้ฟาดมือลงมาไม่ยั้ง
"อ้ะ!.. อ๊าา!" เซฮุนตีปัดป่ายอากาศไม่ทั่ว พยายามจะพลักจงอินออกได้ แรงอันน้อยนิดของตัวเองไม่สามารถทำอะไรได้เลย..
จงอินกระแทกเอ็นร้อนเข้าไปลึกอีก ลิ้นร้อนลากผ่านติ่งไตสีชมพูไปที่ติ่งหูอีกครั้งแล้วขบฟันลงไป ร่างเล็กสะดุ้งเพราะความเสียวซ่าน
"อ๊ะ!..ไม่...พ..พอ"ร่างบางใช้แรงที่เหลืออยู่เพียงน้อยนิดยกสะโพกตนเองออกจากเอ็นร้อนแท่งใหญ่ที่สอดกระเเทกเป็นจังหวะดุดัน แต่มันกลับทำให้ร่างเล็กรู้สึกเจ็บ
"อ๊าาา!..จ...เจ็บ...ผมเจ็บ!!..อื้อ...อ๊ะ!!"
"ครางดังๆ เซฮุน..."ร่างหนาก้มลงกระซิบร่างบางที่หอบอยู่ใต้ร่าง อกขาวบางกระเพื่อมเพราะหายใจไม่ทัน นัยน์ตาเริ่มพร่ามัว
จงอินลากลิ้นร้อนจากไหล่มนลงมาเรื่อยๆจนถึงสะโพกมน ทำใหร่างเล็กต้องแอ่นสะโพกเพราะความร้อนและความเสียวซ่านทางด้านหลังที่ใส่เข้ามาไม่หยุดย่อน
"อึก..!" เซฮุนกลืนน้ำลายลงลำคอที่แห้งผาก สองแขนที่ไร้เรี่ยวแรงตกลงข้างตัว ความเจ็บยังคงอยู่ ที่ต่างออกไปคือ เขาเองก็ไม่ได้ห้าม.. แต่ก็ไม่ได้ตอบสนอง
"อ่า..." จงอินกระแทกเข้าไปไม่ยั้ง เหมือนคนอดยากมานานหลายวัน ก็เขาไม่ได้ปลดปล่อยมานานแล้วเกือบหลายเดือน เซฮุนพยายามจะยกมือขึ้นพลัก แต่สติก็ดับวูบลงไป โดยที่จงอินเองก็หน้ามืดตามัว ไม่ได้สนใจเลยแม้แต่น้อย
"อึก.. อ่าา..." จงอินปลดปล่อยน้ำขาวขุ่นเข้าไปด้านในผนังนุ่ม ก่อนจะถอนแกนกายออกมาอย่างอ้อยอิ่ง แต่ไอสิ่งที่ตามมา คือเลือดสีแดงสดที่ไหลออกมาจากช่องรักของร่างบางที่สลบไป เลือดจำนวนมากที่พอจะทำให้ผ้าปูที่นอนเปื้อนเลือดเป็นวงกว้างสีแดง
"..!!"
บริสุทธิ์!
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น