___________________________________________
Nc chapter5
"อื้ออ!" ร่างบางสะดุ้งลืมตาเฮือกขึ้นมาด้วยความตกใจปนเจ็บ แส้เส้นหนาถูกฟาดลงบนขาอ่อนของเซฮุนด้วยความแรงจนขึ้นเป็นรอยปื้นและ เลือดซึบออกมาตามรอยแดงนั่น ปากที่เผลออ้าออกมา ทำให้จงอินได้โอกาสเข้าไปสำรวจ
ลิ้นร้อนกวาดไปทั่วลิ้นเล็กของเซฮุนที่พยายามหดหนี จงอินช่างชำนาญเหลือเกิน เขากวาดโต้นมาจนเซฮุนต้องเผลอโอนอ่อนไปพันกับลิ้นของจงอินจนมั่วไปหมด น้ำลายไหลลงจากปากของเซฮุนไม่รู้เท่าไหร่ ไหลจนไปถึงปลายคาง นิ้วมือหนากวาดต้อนในโพรงปากเล็กอย่งเชื่องช้าแล้วดึงออกมาจูบลงไปอีกครั้ง
"อืออ..คุณ...." จงอินผละออกมาเลียตามรอยน้ำลายไปจนถึงลำคอ ทั้งดูดทั้งกัดจนทั่วลำคอขึ้นรอยแดงช้ำเต็มไปหมด รอยรักสีกุหลาบที่ดูสวยงาทสำหรับจงอิน กลับเป็นเหมือนตราบาปของเซฮุน ลิ้นร้อนเลียขึ้นไปด้านบนอีกครั้งก่อนจะกัดเข้าที่ใบหูของเซฮุนเต็มๆจนต้องร้องออกมา
"อ๊าา! อย่า...อ๊า!" เซฮุนสะดุ้งสุดตัวเมื่อจงอินทั้งกัดทั้งเลียกกหูอยู่อย่างนั้นไม่ไปไหน จงอินยิ้มมุมปากเมื่อเห็นเซฮุนดิ้นพล่านสองมือเล่นกับยอดอกสีชมพูอ่อนสวยที่ตั้งชูชันตามแรงอารมณ์ที่เขาเป็นคนป้อนให้เหมือนรอรับเขาอย่างนั้น จงอินเก่งมากที่รู้ว่าจุดอ่อนของเขาคือตรงไหน เซฮุนเสียวจนตัวโยนเพราะลิ้นร้อนที่วนอยู่ตรงกกหู
"ชอบก็บอก..หึ" จงอินก้มลงมาดูดยอดอกของเซฮุนจนขึ้นสีแดง ทั้งขบกัด เลียและดูดดึงดันสร้างความเสียงซ่าน จนเซฮุนดิ้นไปมา เซฮุนยอมรับว่าตอนนี้เขาเสียวแทบขาดใจ แต่ความเจ็บจากแส้ที่จงอินตีเข้ามาระลอกๆทำให้เขาเริ่มรับไม่ไหว แม้จะรู้ว่านี่แค่เริ่มต้นก็ตาม
"ไม่ใช่นะ! อ๊า! อื้ออ!" แส้ถูกฟาดลงมาอีกครั้งเมื่อคำตอบไม่เป็นที่พอใจสำหรับจงอิน
"ชอบหรือไม่ชอบ!!" จงอินกัดเข้าที่ยอดอกอย่างแรงทำให้น่างเล็กต้องกัดปากเพื่อระบายความเจ็บปวด พร้อมกับแส้ที่ตวัดไปโดนเอวด้านข้างอย่างจังจนเกิดรอยแดงอีกจุด
"อ๊าา!!" เซฮุนร้องลั่น ฝ่ามือจิกตัวเองแน่นด้วยความเจ็บ ร่างกายเต็มไปด้วยรอยแส้เป็นทางยาวสีแดง เลือดซิบออกมาจากขาอ่อนเบาๆ
"ตอบสิเซฮุน" จงอินไล้มือไปตามเอวคอดบาง ขยำไปทั่วจนเกิดรอยช้ำ เซฮุนหอบหายใจพยายามหดตัวหนีจงอิน แต่ทั้งมือแล้วเท้าถูกล็อคไว้แน่น พร้อมกับร่างกายที่ถูกจงอินกระชับเอาไว้แน่นเช่นเดียวกัน หายใจ...ไม่ออกดเลย
"...มะ...อื้ออ" เซฮุนถูกจงอินกระชากกางเกงชั้นในออกด้วยความรุนแรงจนเผยร่างกายอมชมพูน่าลิ้มลองด้านใน แล้วไล้ไปตามส่วนอ่อนไหวของเขาอย่างเบาๆจนร่างเล็กครางอย่างทรมาณ แกนกายเล็กกระตุดแล้วปลดปล่อยน้ำสีขาวขุ่นออกมาแต่ทั้งๆที่ควรจะเอาออกมาให้หมด จงอินกลับใช้นิ้วโป้งกดปิดทางออกเอาไว้ ทำให้เซฮุรดิ้นพล่านเพราะรุ้สึกเหมือนกำลังเสร็จอยู่ตลอดเวลา
แรงอารมณ์ของเซฮุนพุ่งสูงขึ้นเรื่อยถึงแม้ว่าสมองจะสั่งให้ต้านทานมากแค่ไหน แต่ใจกลับบอกว่าให้ทำตามร่างกายสั่ง เซฮุนเม้มปากแน่นไม่อยากพูดคำน่าอายออกมาตามคำสั่งร่างสูงที่ฟาดแส้ลงมาที่ขาอ่อนอีกครั้ง
เพียะ!
จงอินตบเข้าที่ใบหน้าหวานเพื่อให้ปากที่เม้มอยู่คลายตัว ก่อนที่จะบดขยี้ริมฝีปากบางไม่ยั้งจนต้องเผลอเปิดออกอย่างง่ายดาย จงอินสอดลิ้นเข้าไปเล่นกับลิ้นเล็กที่พยายามหลบหลีบสัมผัสหวาบหวิว จงอินพลักออกมาเล็กน้อยเพื่อให้คนตัวเล็กหายใจ
"เป็นใบ้รึไงเซฮุน ตอบเดี๋ยวนี้!"จงอินกระชับแส้ในมือก่อนจะฟาดลงที่ก้นขาวๆจนเป็นปื้นเลือด
"อ้าา! หยุดนะ ผมเจ็บ...ฮึก"มือบางที่ถูกพันธนาการไว้เอื้อมไปจับมือหนาไว้พร้อมกับส่งสายตาอ้อนวอนบนใบหน้าที่เต็มไปด้วยน้ำตา แต่คิดหรือว่าคนอย่างจงอินจะสงสารคนที่ตัวเองเกลียดที่สุด
"เสนียด"จงอินหยุดการกระทำก่อนจะสะบัดมือบางที่ยังจับมือเขาออกไปอย่างไม่ใยดี ใบหน้าหล่อเหลาเหมือนเทพบุตรแต่ตอนนี้สำหรับเซฮุนมันเหมือนซาตานที่ร้ายกาจจ้องจะเอาชีวิตอันไร้ค่าไป
พี่ชานยอลฮะ..พี่คยอง ได้โปรด...ช่วยผมด้วย
"ขอ...ร้อง"เสียงหวานเอ่ยแผ่วเบา เซฮุนใช้ความกล้าเพียงน้อยนิดที่เหลืออยู่มองเข้าไปในดวงตาคม หวังว่าจะมีความสงสารกันอยู่บ้าง แต่ไม่เลย...มีแต่ความเรียบเฉยเย็นชา และรอยยิ้มแห่งความสะใจเพียงแค่นั้น
"ฮึ เจ็บ? อ๋อ...ไม่ชอบแส้งั้นสินะ...ได้ กูเปลี่ยนของเล่นก็ได้ เผื่อมึงจะชอบ"ร่างหนาหันกลับไปอีกครั้ง มือหนาเปิดตู้เล็กๆตรงมุมห้องแล้วนำกล่องใบเล็กที่สลักอยู่ด้านบนว่า...
◇SEX TOY◇
"อึก! ม...ไม่นะ!"แล้วคำพูดของร่างบางก็หายไปกับจูบอันร้อนแรงไร้ความปราณีทาบทับลงมาอีกครั้ง ดวงตาเบิกโตด้วยความตกใจ ก่อนที่ริมฝีปากอุ่นจะกดแรงลงมาขยี้ริมฝีปากอีกครั้ง
"อือ!!" เซฮุนพยายามท้วงแต่ก็ได้แต่ในลำคอ ริมฝีปากเม้มแน่นไม่ยอมให้ลิ้นร้อนหนาของรุ่นพี่ตัวโตเข้ามาชิมความหวานข้างใน แต่จงอินก็ไม่ยอมแพ้ เขากัดลงบนริมฝีปากบางอย่างแรงจนเลือดซิบ ทำให้ต้องเผยอออก ลิ้นร้อนได้โอกาสเกี่ยวพันลิ้นบางอย่างร้อนแรงจนร่างบางอ่อนยวบเพราะความรู้สึกเสียวซ่านที่ถูกยัดเยียดให้
จงอินมองร่างบางด้วยความใคร่ที่ไม่ได้ปลดปล่อยมาหลายวัน ดวงตาคมโลมเลียไปทั่วร่าง รสจูบที่ดุดันค่อยๆแปรเปลี่ยนไปเป็นความร้อนแรงจนยั้งไม่อยู่ ช่วงแรกๆร่างสูงขัดใจเล็กน้อยเพราะเซฮุนไม่ยอมจูบกลับ แต่พอกดจูบลงมาอีกครั้งเขากลับรู้สึกดีอย่างประหลาดกับการตอบกลับอย่างไร้เดียวสา
"ชอบสินะ"เสียงทุ้มกระซิบใกล้หู ขบเม้มและเลียใบหูบางสร้างคว่มเสียวซ่านให้เซฮุนมากมายเหลือเกินจนต้องหดคอเข้าไปในอกแกร่งมากขึ้นแต่ก็ต้องพลักออกมาเพราะรู้สึกเจ็บช่วงล่าง
"อ๊ะ!!ไม่...เอาออกไปนะ!"จงอินยกยิ้มร้ายแล้วกดดิลโด้อันไฟฟ้าอันใหญ่เข้าไปลึกกว่าเดิม จนช่องรักสีชมพูที่ยังปิดไม่สนิทฉีกขาดอีกครั้ง
"ฮือ..ฮึก!! อ๊าา..หยุด หยุดนะ!"เสียงหวานปล่อยน้ำตาให้ไหลออกมาเต็มใบหน้า ความเจ็บปวกยิ่งกว่าครั้งไหนๆถูกป้อนให้กับเขา จงอินหมุนและชักเข้าออกของเล่นเมื่อช่องรักเริ่มปรับตามขนาดได้ดีแล้ว
"ชอบก็บอก ฮ่าๆ"จงอินหัวเราะอย่างสะใจเมื่อเห็นท่าทางอันบ่งบอกว่าเซฮุนทรมานมากแค่ไหน
ตีเข้าที่ก้นขาวจนเป็นรอยมือเป็นระยะๆ เพื่อให้ช่องรักทางด้านหลังขยายมากขึ้นอีก ก่อนจะยกยิ้มร้ายแล้วกดเปิดสวิทส์
"อ..อะไรน่ะ! อ๊ะ...อ๊าาาาาา!!!!!"ร้องเสียงหลงทันที ร่างกายถึงกับสั่นระริกกับความเสียวซ่านมากมายที่หลั่งเข้ามาในช่องรัก ดิลโด้อันใหญ่สั่นไปมาเล็กน้อยในตอนแรก และรุนแรงมากขึ้นเรื่อยๆจนร่างเล็กตัวลอย ร่างสูงโอบคนตัวเล็กเข้ามาในอ้อมกอด
"อื้ออออ!!!! อืม...ฮึก ผมไม่...ไหวแล้ว..."ใบหน้าหวานแดงระเรื่อเพราะหน้าตัวเองแนบเข้ากับซิกแพคที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อเซ็กซี่ กลิ่นไอความเป็นชายเต็มไปด้วย sex appeal ที่สูงหลั่งไหลมาจากร่างสูงตรงหน้า
ไม่นะ...ห้ามหวั่นไหวเด็ดขาดเลยนะ เซฮุนนน!
"ฮึ"จงอินหันลงมามองใบหน้าหวานแดงแจ๋ที่ครางไม่หยุดแต่ไม่มีทีท่าที่จะขอร้องให้เขาหยุดการกระทำร้ายกาจเลยแม้แต่น้อย ปากก็ขยับพร่ำให้หยุดๆแต่ช่องทางรักกลับขมิบรัวๆให้เขากลับไปเล่นกลับมันอีก
"ตอบกูสิ ชอบมั๊ย!"จงอินเอ่ยเสียงแหบพร่า แล้วตีขาอ่อนเซฮุนแรงๆเพื่อให้คนตัวเล็กที่พูดไม่เป็นภาษาตอบในสิ่งที่อยากฟัง
"อึก...ม.."เซฮุนกำลังจะตอบว่าไม่ ร่างหนาก็ถลาตัวเข้ามาใกล้แล้วประกบจูบอันร้อนแรง แล้วกัดริมฝีปากจนเลือดซิบ
"ตอบในสิ่งที่กูต้องการ หรืออยากให้กูกดไอนั่นเข้าไปลึกกว่าเดิม ห้ะ!!"เสียงทุ้มสั่งอีกครั้ง พร้อมขู่ให้เซฮุนทำตาม
"อึก..ต..ตอบแล้ว"ยอมแล้วก็ได้ แต่ใบหน้าสวยรู้อยู่แก่ใจว่าร่างกายเขาต้องการร่างหนาตรงหน้ามากแค่ไหน ร่างกำยำที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อ ใบหน้าเซ็กซี่แม้ว่าจะมองมาด้วยสายตาเย็นชามากแค่ไหน แต่เซฮุนก็อดที่จะหลงใหลคนตรงหน้าไม่ได้เลย... ไม่เลยซักนิด
"ช...ชอบ"เสียงหวานพูดแผ่วเบา ใบหน้าสวยแดงระเรื่อเมื่อต้องพูกอะไรน่าอายออกมา
"ดังๆ!"เสียงทุ้มสั่ง ปากว่าไปเหอะแต่มือก็กดแท่งอันใหญ่เข้าออกอย่างรวดเร็ว คนตัวเล็กซี๊ดปากเพราะความเจ็บปนเสียวถาโถมเข้ามา
"อ๊าาาา...อ้ะ! ช..ชอบฮะ อื้อออ!!"ปากหนาประกบลงมาอีกครั้งลิ้นร้อนชอนไชในปากบางเกี่ยวลิ้นเล็กเพื่อสอนเด็กน้อยที่ไร้ประสบการณ์ให้ตอบกลับโดยการดุนดันกระพุ้งแก้มแกมสั่งเล็กน้อย มือเล็กปัดป่ายในอากาศแล้วจบลงที่ข่วนลงที่แผ่นหลังระบายความเจ็บปวด
"ดี ฮึ"
"อ๊ะ!! อื้อ...คุณ อึก"จงอินเขยิบตัวไปที่ขาอ่อนขาวนวลของเซฮุน ก่อนจะขบฟันกัดเข้าที่ด้านในของต้นขาแรงๆจนเกิดเป็นรอยกุหลาบสีแดง ลิ้นร้อนแลบเลียคิสมาร์คที่ตัวเองทำ
อยู่ๆร่างหนาก็ผละออกจากเซฮุนเฉยๆ ใบหน้าหล่อยิ้มให้กับร่างบางที่เกือบจะเสร็จอยู่แล้ว
"ค...คุณ อึก..."เคยมั๊ยความรู้สึกที่ว่าจะถึงตุดสูงสุดแล้ว ก็ถูกกระชากลงมา ร่างเล็กสั่นเทิ้มอย่างทรมานเนื่องจากไม่ได้ปลดปล่อย ดวงตาคมมองไล้ไปตามเนื้อผิวของเซฮุนที่เต็มไปด้วยรอยรักของตัวเอง จงอินยิ้มอย่างพอใจกับผลงานของตัวเองแล้วก้มลงไปเอาเสื้อที่โยนไปมาใส่
"ลืมไปว่ามีงาน รีบว่ะ ฮึ โทดที"ดวงตาคมของร่างหนาฉายแววร้ายกาจ จงอินยกยิ้มร้ายในใจเมื่อเป็นไปตามที่เขาคิดไว้ นี่เป็นแค่จุดเริ่มต้นเท่านั้นแหล่ะ โอเซฮุน...
"ไม่!! อึก คุณจงอิน!!...ฮือออ ใครก็ได้ช่วย อึก ผมด้วย!!!"เซฮุนร้องให้จ้าเพราะความค้าง แถมคนตัวสูงก็เดินออกไปเลยโดยที่ไม่ได้เอาเซ็กส์ทอยอันใหญ่ที่เสียบข้างไว้มันทำให้อึดอัดไปหมด สิ่งที่ควรจะถูกปลดปล่อยออกมากลับถูดอุดไว้อย่างนั้น
จงอินเดินออกไปอย่างไร้เยื่อไย ร่างสูงล๊อคกุญแจห้องอย่างแน่นหนาแม้ว่ายังไงก็ตามเซฮุนก็ไม่มีทางออกมาจากขุมนรกที่เขาสร้างไว้ได้อย่างแน่นอน แต่ใครจะไปรู้ล่ะเซฮุนอาจจะทำอะไรอีกก็ได้ อย่างน้อยจะได้ไม่มีใครเห็นนักโทษของเขา
"อึก อ๊า ไม่นะ...กลับมา"เซฮุนร้องเรียกร่างหนาที่เดินออกไปด้วยเสียงแผ่วเบา แต่ไม่มีทีท่าจะกลับมาช่วยเขาเลย
"ฮือออ..ฮึก อึอ"
วันเสาร์ที่ 23 มกราคม พ.ศ. 2559
วันจันทร์ที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2559
nc chapter 3 kaihun
"ไม่! คุณจงอิน!! ... อย่า!!" เซฮุนร้องห้าม พยายามจะพลักจงอินออกแต่ไม่สำเร็จ แรงของจงอินนั้น เยอะกว่าเซฮุนมากไหนๆ หรือเซฮุนแรงน้อยเกินไปก็ไม่รู้
"ห้ามทำไมห้ะ! อยากมากไม่ใช่หรอ ร่านมากนี่!!" จงอินพูดเสียงแหบพร่า ยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ แล้วก้มลงซุกไซร้ลำคอขาวผ่องของเซฮุนรุนแรง
"!!" เซฮุนนิ่งไป ดวงตาสวยเอ่อคลอไปด้วยหยาดน้ำใส เม้มริมฝีปากที่บวมเจ่อแน่น เรี่ยวแรงหายไปหมดเมื่อถูกจงอินต่อว่าด้วยถ้อยคำที่รุนแรง
"นิ่งทำไม! อย่ามาทำเป็นไม่รู้ว่าทำยังไงนะ! หลอกกูไม่ได้หรอก!" จงอินเหวี่ยงเซฮุนลงบนเตียงอีกครั้ง แล้วขึ้นคร่อมบนตัวร่างบาง มือหนากระฉากเสื้อบางออกจากเซฮุนด้วยความเร็ว เผยให้เห็นผิวขาวอมชมพูบริสุทธิ์ที่ไม่เคยมีใครแตะต้อง
"ฮึ ดูแลตัวเองซะดี! แต่จริงๆผ่านผู้ชายมากี่คนแล้วล่ะ!!" จงอินจับที่คอของเซฮุนแล้วดึงเข้ามาใกล้ สูดลมหายใจเข้าปอด กลิ่นหอมหวานจากตัวของเซฮุนกระตุ้นอารมณ์ของจงอินให้สูงขึ้นมากไปอีก จงอินประทับรอยกุหลายไว้ทั่วลำคอ
"ผมไม่เคย! ไม่เคยทำอะไรอย่างที่คุณบอ..อื้อ!!"จงอินทาบปากเซฮุนอีกครั้ง ด้วยความเร่าร้อนและดุดัน ไม่มีความปราณีปากบางๆของเซฮุนเลยแม้แต่น้อย ลิ้นหนาดันปากของเซฮุนให้เผยอออกแล้วสอดลิ้นเข้าไปเกี่ยวพันลิ้นของเซฮุน ปากเล็กจากที่พยายามหลบก็ต้องจูบตอบไปบ้างอย่างไม่ประสีประสา นั่นทำให้สติของจงอินยิ่งขาดผึ่งมือหนาเลื่อนมารั้งท้ายทอยไว้ไม่ให้ตัวเล็กผละออกไปได้
"อื้อ!" จงอินขบเม้มริมฝีปากของเซฮุนอย่างแรง ก่อนจะกัดจนรสชาติเลือดไหลเข้าสู่ปากของเซฮุน มือบางพยายามยื้อบ๊อกเซอร์ตัวเล็กไว้ เมื่อรู้สึกว่าจงอินถอดกางเกงเขาไปตอนไหนก็ไม่รู้
อยากจูบกับจงอินมาตลอด...แต่ไม่ใช่แบบนี้
"อ๊ะ..อื้อ!" ร่างหนาเลื่อนขึ้นไปขบเม้มที่ติ่งหูบางจนเซฮุนรู้สึกเสียวขึ้นมาแว่บนึง ลิ้นร้อนลากวนไปมาอยู่ตรงซอกหูอยากชำนาญจนน้ำลายเคลือบทั่วใบหูของเซฮุน
"ทุกอย่างของมึง...คือของกู จำเอาไว้"จงอินแสยะยิ้มร้ายกาจก่อนที่จะปลดปราการด่านสุดท้ายออกจากตัวของเซฮุน
"อย่า!...ปล่อยผมนะ!" ร่างบางดิ้นแรงๆเพื่อจะหลุดจากอ้อมกอดของจงอิน ตาคมของร่างสูงมองแก่นกายเล็กอมชมพูของเซฮุนด้วยความกระหาย มือหนากำแกนกายเล็กที่ชูช่อเหมือนดอกไม้ที่ค้องการให้เหล่าผึ้งอย่างเขามาตอมมาดม แล้วแลบเลียจากโคนถึงปลายอย่างแผ่วเบาแต่ก็สร้างความเสียวซ่านให้เซฮุนอย่างมาก
"ดิ้นแบบนี้..คงอยากมากซินะเซฮุน" จงอินกอบกำแกนกายเล็กรูดลงขึ้นตามจังหวะอย่างเร็วจนร่างเล็กครางกระเส่าด้วยความทรมาน ความเจ็บจากก้อนกลมที่จงอินทั้งขยำทั้งจิกขยี้ไปมาทำให้ใบหน้าสวยยิ่งเหยเกเข้าไปใหญ่
"อ๊าา...อ๊ะ...อื้อ!!" ใบหน้าเชิดหน้าครวญครางตามแรงอารมณ์ที่เพิ่มพูนขึ้นเรื่อยๆ เซฮุนกัดริมฝีปากบวมเจ่อของตัวเองจนเลือดซิบพยายามกดกลั้นอารมณ์ที่ร่างสูงสร้างขึ้น
"คิดจะยั่วกูอย่างนั้นเหรอ" ร่างสูงเห็นเซฮุนที่แลบลิ้นเลียริมฝีปากของตัวเอง แถมยังกัดปากแล้วพยายามแหงนลำคอให้เขาได้เชยชมอีก แบบนี้จะไม่เรียกว่ายั่วได้ยังไงกัน
"อ๊ะ!! อื้อ อ๊า..ม..ไม่!" จงอินสอดนิ้วเข้าไปในช่องทางด้านหลังสุดโคนนิ้ว โดยไม่มีอะไรช่วยให้หล่อลื่นเลยสักนิด ไม่ปราณีอะไรเลย จนเซฮุนน้ำตาคลอด้วยความเจ็บปวด นิ้วขยับเข้าออกอย่างรวดเร็วเพื่อให้พร้อมการศึก
"หึ..แน่นดี.." ความคับแน่นด้านในผนังนุ่ม ทำไมเอาจงอินหายใจขาดห้วงไปชั่วขณะ ช่องทางนุ่มตอดรัดนิ้วของจงอินที่สอดเข้ามาทีเดียวถึงสามนิ้ว จงอินมองเซฮุนที่ทำหน้าเหยเกตลอดเวลาก็หัวเราะออกมาในลำคอ
ร่างสูงแกะเข็มขัดออกจากสะโพกแล้วถอดเสื้อผ้าทั้งหมดออกจากร่างกาย เผยให้เห็นร่างกายสีแทนเซ็กซี่กระฉากใจ ร่างหนาที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อและซิกแพ็คตามประสาคนออกกำลังกายบ่อย ทำให้เซฮุนมองคนตรงหน้าด้วยความตะลึง ตาเรียวสวยหลบตามองทางอื่นเหมือนความร้อนที่ใบหน้าเห่อขึ้นมาทั้งที่ไม่ควรจะเป็น ร่างเล็กฉวยโอกาศตอนที่ร่างสูงแกะเสื้อผ้าพยายามคลานลงจากเตียงแต่ถูกมือหนาคว้าตัวเอาไว้ก่อน
"อะ..อ๊ะ อ๊ะ!" มือหนาบีบคลึงสะโพกกลมอย่างแรง ขยำก้อนกลมจนขึ้นสีริ้วแดง เซฮุนลอยสะโพกขึ้นมาด้วยความเจ็บปนความเสียว สองมือขยำผ้าปูที่นอนแน่นจนนิ้วขึ้นข้อขาว
"ร่านจริงๆนะโอเซฮุน..ร้องขอกูสิ!" มือหนาหันไปจับส่วนอ่อนไหวของเซฮุนแล้วบีบแรงๆจนเซฮุนน้ำตาเล็ด ร่างหนาประกบจูบร่างบางอย่างดุดันร้อนแรง ไร้ความอ่อนโยน จงอินกอบกุมแท่งร้อนของตัวเอง นวดคลึงให้มันพร้อมเต็มที่
"หึ..." จงอินกดไหล่บางกับเตียงแน่น ยกขาเรียวขึ้นพาดบ่า นวดคลึงช่องทางที่ตอดรัดอากาศอีกครั้ง ก่อนจะจ่อแท่งร้อนที่ช่องทางรัก
"..อึก!..เจ็บ...อ้าา" จงอินสอดแกนกลางใหญ่เข้าไปในช่องรักสีชมพูจนสุดลำด้วยความรุนแรง เซฮุนรู้สึกเหมือนถูกมีดเล่มใหญ่ทิ่มแทงเข้าไปในตัว มือบางจิกเข้าที่ผ้าปูเตียงระบายความเจ็บปวด
"อ๊ะ!...อ๊าา..ย...หยุด...ไม่นะ!" แท่งร้อนขยับเล็กน้อยช่องทางรักก็ตอดรัดแน่นจนจงอินกัดฟันกรอด เซฮุนอ้าปากค้าง ทั้งลำตัวและใบหน้าขึ้นสีชมพูน่ามอง จนจงอินยิ่งตาพร่ามัว
"ร้องออกมาซิเซฮุน...ทรมานให้กูดู!!" จงอินไม่สนใจอะไรทั้งนั้น สองมือจับขาเรียวให้มั่น แล้ว แกล้งกระทักไปเน้นๆแรงๆ จนเซฮุนสะดุ้งเฮือก
"อ๊ะ!!..เอาออกไป!..คุณจงอิน..อ๊าา"ร่างสูงกระแทกแก่นกายร้อนเข้าไปในช่องสวาทไม่ยั้งเพราะแรงอารมณ์ที่พุ่งสูงขึ้นมากขึ้นเรื่อยๆ มือหนาจับสะโพกมนให้รับจังหวะที่ตนเองต้องการ ซอยเข้าไปไม่ยั้งโดยไม่สนใจว่าตอนนี้เซฮุนจะเจ็บมากขนาดไหน
"อย่ามาตอแหลหน่อยเลย กูรู้ว่ามึงต้องการ...โอเซฮุน!"ร่างสูงจับขาเรียวของเซฮุนให้แยกออกกว้างแยกจนขาเรียวชิดเตียง แล้วกระแทกเอ็นร้อนเข้าไปลึกมากกว่าเดิม สอดใส่ไปไม่ยั้ง แถมยังกดย้ำคลึงไปทั่วร่างเซฮุนจนขึ้นจ้ำแดง ร่างบางน้ำตาเล็ดด้วยความเจ็บปวด สองแขนจิกหมอนแน่นจนเกือบขาด พยายามพลักไส แต่เรี่ยวแรงที่มี แทบจะไม่เหลือ
"ม่ายยย!!...คุณจงอิน!!..ขอร้อง..อ๊า"จงอินช้อนตัวเซฮุนขึ้นมานั่งบันตักแล้วขบฟันที่ยอดอกชมพูจนเป็นรอยฟัน เลียลิ้นร้อนไปทั่ว ดูดจนเกิดเสียงน่าอาย เซฮุนยกมือขึ้นขย้ำที่ผมของจงอิน หดตัวเพื่อหนีลิ้น แต่นั่นมันเหมือนกับเปิดทางให้จงอินขบฟันที่ร่างกายได้มากขึ้น
"อยากได้มากก็บอกมาสิ! .. อยากให้หยุดแต่ร่างกายกลับตอบสนองขนาดนี้เชียวนะ หึ.." จงอินตีเข้าไปที่สะโพกมนอย่างแรงจนเกิดเสียงดังขึ้นมาหลายครั้ง เซฮุนก็สะดุ้งทุกครั้งที่จงอินได้ฟาดมือลงมาไม่ยั้ง
"อ้ะ!.. อ๊าา!" เซฮุนตีปัดป่ายอากาศไม่ทั่ว พยายามจะพลักจงอินออกได้ แรงอันน้อยนิดของตัวเองไม่สามารถทำอะไรได้เลย..
จงอินกระแทกเอ็นร้อนเข้าไปลึกอีก ลิ้นร้อนลากผ่านติ่งไตสีชมพูไปที่ติ่งหูอีกครั้งแล้วขบฟันลงไป ร่างเล็กสะดุ้งเพราะความเสียวซ่าน
"อ๊ะ!..ไม่...พ..พอ"ร่างบางใช้แรงที่เหลืออยู่เพียงน้อยนิดยกสะโพกตนเองออกจากเอ็นร้อนแท่งใหญ่ที่สอดกระเเทกเป็นจังหวะดุดัน แต่มันกลับทำให้ร่างเล็กรู้สึกเจ็บ
"อ๊าาา!..จ...เจ็บ...ผมเจ็บ!!..อื้อ...อ๊ะ!!"
"ครางดังๆ เซฮุน..."ร่างหนาก้มลงกระซิบร่างบางที่หอบอยู่ใต้ร่าง อกขาวบางกระเพื่อมเพราะหายใจไม่ทัน นัยน์ตาเริ่มพร่ามัว
จงอินลากลิ้นร้อนจากไหล่มนลงมาเรื่อยๆจนถึงสะโพกมน ทำใหร่างเล็กต้องแอ่นสะโพกเพราะความร้อนและความเสียวซ่านทางด้านหลังที่ใส่เข้ามาไม่หยุดย่อน
"อึก..!" เซฮุนกลืนน้ำลายลงลำคอที่แห้งผาก สองแขนที่ไร้เรี่ยวแรงตกลงข้างตัว ความเจ็บยังคงอยู่ ที่ต่างออกไปคือ เขาเองก็ไม่ได้ห้าม.. แต่ก็ไม่ได้ตอบสนอง
"อ่า..." จงอินกระแทกเข้าไปไม่ยั้ง เหมือนคนอดยากมานานหลายวัน ก็เขาไม่ได้ปลดปล่อยมานานแล้วเกือบหลายเดือน เซฮุนพยายามจะยกมือขึ้นพลัก แต่สติก็ดับวูบลงไป โดยที่จงอินเองก็หน้ามืดตามัว ไม่ได้สนใจเลยแม้แต่น้อย
"อึก.. อ่าา..." จงอินปลดปล่อยน้ำขาวขุ่นเข้าไปด้านในผนังนุ่ม ก่อนจะถอนแกนกายออกมาอย่างอ้อยอิ่ง แต่ไอสิ่งที่ตามมา คือเลือดสีแดงสดที่ไหลออกมาจากช่องรักของร่างบางที่สลบไป เลือดจำนวนมากที่พอจะทำให้ผ้าปูที่นอนเปื้อนเลือดเป็นวงกว้างสีแดง
"..!!"
บริสุทธิ์!
สมัครสมาชิก:
บทความ (Atom)