วันอังคารที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2559

nc just a doll chapter 16**


Nc Chapter 16 dek-d 


          เซฮุนยิ้มหวานออกมาเล็กน้อย เขาไล้มือสวยไปที่ใบหน้าคม เซฮุนจับใบหน้านั้นก่อนจะโน้มลงแนบริมฝีปากของตนเองลงกับริมฝีปากของคนที่ตกใจก่อนจะถูกผลักให้นั่งอยู่บนเตียง เซฮุนเผยอปากยั่วยวนเชิญชวนให้ลิ้นหนาเข้ามาก่อนที่ลิ้นทั้งสองจะพัวพันกันจนเกิดเสียงจ๊วบจ๊าบ จงอินถูกมือของเซฮุนประสานมือกันไว้ทั้งสองข้าง คนร่างสูงกว่าค่อยๆเอนตัวลงตามแรงที่เซฮุนโน้มตัวลงมา

      จงอินเคลิบเคลิ้มกับบทจูบที่ผลัดอ่อนหวานสลับกับความเร่าร้อนที่กระตุ้นร่างสูงได้อย่างดี ใบหน้าทั้งสองที่เอียงใบหน้าให้ตรงกับองศาแล้วตะโบมจูบใส่กันไม่ยับยั้ง

      แต่จงอินรู้สึกถึงความผิดปกติบางอย่าง..

      "เฮ้ย!" สองข้อมือของจงอินถูกพันธนาการด้วยเชือก รอบล้อมจนไม่อาจแกะออกได้ เมื่อผละจูบออกก็เห็นใบหน้าสวยกำลังยิ้มให้อย่างยั่วยวนก่อนจะเอื้อมไปหยิบผ้ามาพันรอบดวงตาของเขา

      "เซฮุน! จะทำอะไร!"

      "ชู่..ที่รัก คืนนี้พวกเราจะอยู่กันอีกนาน...นานจนพวกเราจะเป็นชู้ที่สนุกสุดเหวี่ยงที่สุดในโลกเลยล่ะ" เซฮุนกระซิบชิบใบหู ก่อนจะงับเบาๆแล้วผละออกไปพยายามจะถอดเข็มขัดหนังราคาแพงออก

      "อึก!" ขาแกร่งที่ถูกล็อคด้วยอะไรสักอย่างที่เขาไม่อาจคาดเดาได้ ทำให้ตัวของเขาแผ่อยู่บนเตียงโดยไม่รู้ชะตากรรมที่กำลังจะเกิดขึ้น

      เซฮุนถอดกางเกงยีนส์ของจงอินสำเร็จ ร่างบางถอดชั้นในยี่ห้อดีออกก่อนจะซุกมือเล็กๆลงกับแก่นกายของร่างสูงที่ปริ่มน้ำที่ปลายหัวอย่างน่ารักน่าเอ็นดูเหลือเกินในสายตาของคนขี้แกล้ง 

      "อืม.." เซฮุนเริ่มดูดเม้มส่วนปลายของแท่งแล้วอ้าปากโอบรอบเข้าไปส่วนหัวจนแก่นกายของจงอินกระตุกอยู่ภายในโพรงปากอ่อนนุ่ม

      ไม่นานนักเซฮุนก็ผละออกมา จ้องแก่นกายร่างสูงที่ทั้งแข็งขืนขยายใหญ่จนดูน่ากลัว แต่เซฮุนก็ดูพอใจกับผลงานของตัวเอง ร่างบางผละออกมาแล้วขึ้นคร่อมคนที่นั่งอยู่บนเตียงก่อนจะเข้าไปจูบอีกครั้งอย่างเร่าร้อน แก่นกายของจงอินแข็งขืนมากขึ้นเมื่อเซฮุนจงใจกดตัวลงบนแก่นกายแล้วบดเบียดเสียดสี โดยเซฮุนได้ถอดกางเกงแนบเนื้อของตนเองออกเผยให้เห็นกางเกงในที่ทั้งเล็กทั้งบาง จนมันรัดอย่างน่าหลงใหล

      "เซฮุน..อื่มมม.." เซฮุนยกตัวเองขึ้นแล้วถอดกางเกงในออก เขาผลักจงอินให้ล้มลงตัวนอนราบกับพื้นเตียง แล้วตัวเองก็หันขึ้นคร่อมอีกครั้งแล้วหันหลังให้เผยให้เห็นก้นขาวนุ่มที่ยั่วยวนอยู่ตรงหน้า โดยจงอินอยากสัมผัสมากแค่ไหนก็ไม่ได้ เพราะองศาของใบหน้านั้นก็เงยหน้าเข้าหาไม่ได้ มือก็แกะเชือกไม่ออก ได้แต่มองก้นงอนนั่นเด้งไปมาอย่างเชื้อเชิญอย่างเดียว

      "อึก!" เซฮุนก้มใบหน้าอมแก่นกายอีกครั้ง ครั้งนี้มั้งรูดรั้งขึ้นลงด้วยความเร็ว มือนิ่มจับส่วนโคนแล้วขยับขึ้นลงเป็นจังหวะเร็ว แกล้งดูดแรงๆจนจงอินสูดปากร้องซี้ดออกมาด้วยความเสียว

      "จงอินอ่า.. ให้คู่หมั้นมาเห็นพวกเราตอนนี้ดีไหม มันดูเร้าใจสุดๆ" เซฮุนเอ่ยปากว่า ก่อนจะแกล้งนั่งลงบนหน้าอกแล้วบดเบียดไปมาจนจงอินตาลายเพราะความยั่วยวนไม่หยุด

      "อึก..อื่มมม" ร่างสูงกระตุกเกร็ง เมื่อเซฮุนทั้งรูดรั้ง ดูดดึง แล้วทำเสียงจ๊วบจ๊าบของน้ำลายจนจงอินอารมณ์พุ่งขึ้นสูงไม่หยุด แต่ก็เหมือถูกดึงลงเหวเมื่อเซฮุนหยุดไปเสียดื้อๆ

       ก๊อกๆ

       "เซฮุน ทุกอย่างพร้อมแล้ว เราไปรอข้างล่างนะ"เสียทุ้มใหญ่ที่จงอินไม่คุ้นเคยทำให้คิ้วหนากระตุกด้วยความสงสัย ต่างจากเซฮุนที่รู้ดีว่าคนที่เรียกเชาคือใคร

       คริสไง

       "เฮ้ย! เซฮุน" จงอินเบิกตากว้างเมื่อเซฮุนผละออกไปแล้วกลับไปแต่งตัวอยู่ปลายเตียงโดยไม่สนใจเสียงเรียกห้ามของจงอินที่อารมณ์ค้างอยู่ในท่านั้น เซฮุนแลบลิ้นเลียปากของตนเองอย่างยั่วยวน เดินไปหาจงอินแล้วจูบเข้าที่ริมฝีปากแรงๆจนดังจ๊วบแล้วพูดชิดริมฝีปาก

       "อยู่ดีๆก็ไม่สนุกขึ้นมาแหะ.. เอาไว้คู่หมั้นนายอยู่ด้วยพวกเราก็ได้เจอกันแล้วล่ะคุณจงอิน" เซฮุนยิ้มหวานอีกครั้ง ดวงตาหวานกรุ้มกริ่มเหมือนกับร่างเล็กกำลังซ่อนบางสิ่งบางอย่างอยู่ มือเรียวค่อยๆหยิบเสื่อที่ตัวเองทิ้งลงไปบนพื้นแล้วใส่ให้เจ้าของอกแกร่งที่หอบตามแรงอารมณ์ที่ยังไม่ได้ปลดปล่อย มือเรียวลูบกรอบหน้าหล่อเหลาของคนใต้ร่างเบาๆ ปากบางสีพีชประทับลงที่ริมฝีปากหนาที่ตอนนี้กำลังถูกกัดเพื่อกั้นอารมณ์ ก่อนจะเดินหันหลังออกจากห้องไป โดยทิ้งคีย์การ์ดเอาไว้ที่หัวมุมโต๊ะให้แล้วเดินออกไปโดยไม่สนใจที่จะหันมามองจงอินเลยซักนิก

        "เฮ้ย! อ่าห์...เซฮุน!! อึก"

         ใครกันวะ!!!

วันพุธที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2559

nc chapter 9 Hot!!** kaihun


______________________________________


Nc chapter 9





"ฮึ"ร่างสูงยกยิ้มหลังจากประมวณผลกับประโยคที่ครตัวเล็กเพิ่งเอ่ย แววตาเศร้าๆเมื่อกี้นี้หายไปเหมือนไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน ซึ่งเซฮุนก็ต้องการแบบนั้นอยู่แล้ว


ทำร้ายผมก็ได้ แต่อย่าคิดถึงผู้หญิงคนนั้นเวลาอยู่ด้วยกันก็พอ

"อะไรที่ทำให้มึงพูดประโยคนี้ออกมา"จงอินถามเสียงเยาะเย้ย อะไรที่ทำให้นักโทษที่พยายามหาทางออกจากที่นี่มาพูดว่าจะยอมอย่างที่เขาต้องการ

"เพราะอะไรที่ทำให้คุณดีขึ้น ผมยอมทุกอย่าง..."เสียงหวานเอ่ยแผ่วเบา ดวงหน้าหวานเงยขึ้นสบตาร่างสูงที่เบียดตัวเข้ามาใกล้ ลมหายใจอุ่นๆรดต้นคอของเซฮุน ทำให้ใบหน้าสวยขึ้นสีแดงระเรื่

จงอินไม่ได้พูดอะไร เขารู้ว่าร่างเล็กคิดยังไงกับเขา สาบานได้ว่าเขาไม่ได้หวั่นไหวเลยแม้แต่นิด และคำพูดแบบนี้จงอินต้องการได้ยิน

"อ๊ะ"ใบหน้าหล่อเหลาปานเทพบุตรก้มลงกัดคอของเซฮุนอย่างแรงจนเป็นรอยคิสมาร์กสีกุหลาบประดับคอขาวเอาไว้

"อื้อ!"ปากเซ็กซี่ก้มลงกดบดขยี้ริมฝีปากสีชมพูอย่างเนิบนาบแล้วค่อยๆรุนแรงดุเดือดขึ้นเรื่อยๆพร้อมๆกับอารมณ์ที่ทั้งสองปลุกเร้าขึ้น


มือหนาสอดเข้าไปในสาบเสื้อสีขาว เซฮุนตกใจนิดๆเกือบจะผลักออกมาอยู่แล้ว แต่จงอินก็เอามือมารั้งท้ายทอยเอาไว้ ลิ้นหนาดันริมฝีปากบางเล็กน้อย เพราะความตกใจที่มือหนาบีบเอวแน่นๆทำให้เซฮุนเผลอเผยอปากให้ลิ้นร้อนสอดเข้ามาชิมความหวานด้านใน ลิ้นเล็กพยายามจะตอบโต้แต่ก็ไม่ได้ผลอะไรเพราะตัวเองไร้เดียงสาในเรื่องแบบนี้


"ฮึ" จงอินยกยิ้มพอใจกับริมฝีปากหวาน เขาไม่คิดว่าการตอบโต้ที่ไร้เดียงสาจะทำให้พอใจได้ขนาดนี้ มันเป็นรสชาติที่น่าลิ้มลองจริงๆ


"พ...พี่จงอิน" เพราะอารมณ์ที่ร่างสูงปลุกขึ้นมาทำเอาเซฮุนสรรพนามที่ควรใช้กับจงอินไปเสียสนิท แต่แปลกนักที่ร่างสูงไม่ได้ดุด่าว่าขาซักคำ แถมยังยกยิ้มมุมปากด้วยซ้ำไป


มือหนาค่อยปลดเสื้อเชริตสีน้ำเงินเข้มบนร่างออกอย่างเชื่องช้าไม่รีบร้อนอะไรเหมือนครั้งที่แล้วๆมา อีกมือก็พลักเซฮุนลงกับโซฟาห้องรับแขก เซฮุนมองไปยังห้องนอนของแบคฮยอนที่อยู่ชั้นบนเล็กน้อย


หวังว่าแบคฮบอนจะไม่ออกมาจากแจ็คพอตหรอกนะ...

"อ๊ะ"มือเล็กถูกเอามาวางไว้บนเข็มขัดของจงอิน สายตาฉายแววสงสัยเล็กน้อยว่าร่างสูงจะให้ตัวเองทำอะไรกันแน่ แต่สุดท้ายหน้าก็แดงแจ๋เพราะประโยคที่จงอินเอ่ยต่อมา


"ถอดเสื้อผ้าให้กูสิ ของมึงด้วย"จงอินเอ่ยใบหน้าเรียบเฉยแต่สายตาที่เซฮุนมันไม่ใช่อย่างนั้นเลยซักนิด จงอินกำลังพอใจกับการที่เขาทำทุกอย่างตาม


จงอิน เท้าเบาะเล็กน้อยก่อนจะใช้มืออีกข้างกดสวิทช์ไฟฟ้าให้โซฟาปรับสภาพกลายเป็นเตียงขนาดย่อมก่อนจะมองใบหน้าหวานที่แดงเป็นลูกตำลึงสุกอีกครั้ง แล้วพยักเพยิดให้เซฮุนทำตาม


"เร็วเข้าสิ ชักช้าจริงๆเลย"


"ฮ..ฮะ"เสียงหวานรับคำ แล้วสูดหายใจเข้าลึกๆเรียกกำลังใจให้ตัวเอง ในเมื่อเขาตัดสินใจแล้วก็ต้องทำให้ถึงที่สุด  คิดได้อย่างนั้นมือเรียวก็จัดการถอดเสื้อผ้าของตัวเองกองลงไปอยู่ที่พื้นอย่างไม่สนใจอะไร เหลือเพียงแต่บอกเซอร์ชั้นในสีขาวตัวเล็กเพียงชิ้นเดียวเท่านั้น จงอินมองภาพตรงหน้าอย่างอึ้งๆไปเล็กน้อยแต่ไม่ได้แสดงออกมาให้ร่างบางเห็น อาจจะเป็นเพราะสถานที่ในครั้งนี้แตกต่างจากที่ผ่านมา มันมีแสงมากจนเห็นอะไรๆชัดเจนไปหมดและเซ็กส์ครั้งนี้ดูจะเชื่องช้าและน่าหลงใหลกว่าทุกครั้ง


แต่อย่างที่บอก ใครจะไปรู้ มันอาจจะร้องแรงมากกว่าครั้งไหนๆ


มือเล็กแกะเข็มขัดหนังราคาแพงออกอย่างง่ายดายเพราะมือหนาได้ปลดเอาไว้หลวมๆอยู่ก่อนแล้ว พอถึงปราการด่านสุดท้ายคือบอกเซอร์สีดำแสนเซ็กซี่เซฮุนก็อดสบถในใจไม่ได้ว่าชาตินี้ไม่คิดว่าวันนึงจะต้องมาทำอะไรแบบนี้กับเค้าด้วยตัวเองก็เอาแต่จมอยู่ในวังวนความคิดของตัวเองจนไม่ได้รู้ตัวเลยว่ากำลังทำสีหน้าแบบไหนอยู่


"ฮึ"เสียงเยาะๆของจงอินเรียกสติร่างเล็กกลับคืนมา จงอินสั่งทางสายตาอีกครั้งให้เซฮุนรีบถอดออกมาเพราะมือเรียวเผลอไปโดนมังกรตัวใหญ่ให้ค่อยๆตื่นขึ้นมาอย่างน่าตกใจ เซฮุนกลืนน้ำลายเอือกใหญ่แล้วถอดออกมาอย่างรวดเร็วแล้วหลับตาปี๋


"อ๊ะ!"


"จะหลับตาทำไม ในเมื่อก็เห็นออกจะบ่อย ของมันเคยๆ" ไม่พูดเปล่ามือหนาทึ้งบอกเซอร์ชั้นในของเซฮุนจนขาด เผยผิวขาวเนียนอมชมพูที่ยังคงถูกแต่งแต้มไปด้วยรอยรักจากการมีเซ็กส์ด้วยกันครั้งก่อน เมื่อแก่นกายเล็กถูดครอบงำโดยมือหนาก็กระตุกและสั่นเล็กน้อย ใบหน้าแสดงออกถึงความเสียวซ่านอย่างชัดเจน


"อ๊าา!...จ..เจ็บ"นิ้วหนาสอดเข้าไปในช่องทางรักด้านหลังอย่างรวดเร็ว เซฮุนแอ่นอกรับความเจ็บปวด เล็บจิกลงบนแผ่นหลังสีแทนเพื่อระบายความเสียวซ่านที่เริ่มเข้ามาทดแทนความเจ็บปวด

"อืม..."

"อ๊ะ..อา อึก!!"แกนกายใหญ่ของจงอินสอดเข้าไปในในช่องทางรักอย่างรวดเร็วหลังจากที่ทำการเบิกทางไปเมื่อสักครู่ ช่องหวานรัดแน่นจนแกนกายใหญ่รู้สึกปวดไปหมด

ยิ่งรัดมากเท่าไหร่ แก่นกายก็ขยายขนาดมากขึ้นเท่านั้นจนรู้สึกปวดนึบไปหมด


"อา...อืม.."จงอินเริ่มขยับแก่นกายเข้าและออกเป็นจังหวะช้าและเร็วขึ้นตามลำดับ น้ำใสๆไหลออกมาจากแก่นกายเล็กเช่นเดียวกัน

"ขึ้นมา"

"ฮ...ฮะ?"

"ทำให้กู รู้จักหนิ ออนท๊อปไง:)"เสียงคำสั่งทุ้มนุ่มแหบพร่าแต่เด็ดขาดของจงอิน ทำให้เซฮุนที่ตกอยู่ในวังวนของร่างสูงต้องทำตามอย่างไม่มีข้อแม้ใดๆ ร่างเล็กขึ้นคร่อมร่างกายเต็มไปด้วยซิกแพกและกล้ามเนื้ออย่างเชื่องช้า มือเรียวจับแก่นกายใหญ่อย่างกล้าๆกลัวๆ แล้วกดบั้นท้ายเล็กลงไปอย่างเบา แต่...

"อ๊าาาาา!! อ๊ะ อาา..."มือหนากดเอวคอดลงไปอีกจนสุดปลายโคน แก่นกายใหญ่สอดเข้าไปลึกจนเซฮุนสะดุ้งตัวโยน ความเสียวซ่านที่มากเกินบรรยายแพร่เข้ามาในทุกทางโดยเฉพาะช่องรักสีชมพูที่ตอดรัดจนจงอินพอใจ


"ขยับสิ ทำให้กูพอใจ"เสียงแหบพร่ากระซิบข้างใบหูเล็กแล้วขบเม้มสร้างความเสียวซ่านในตัวของเซฮุนให้เพิ่มขึ้นมาอีก

"ทำให้กูเห็นสิ ว่ามึงอยากให้กูมีความสุขมากแค่ไหนกันเชียว"

!!!!


เซฮุนไม่ได้แสดงท่าทีตกใจออกมาเหมือนทุกที แต่กลับเป็นรอยยิ้มบางๆตอบรับคำพูดที่เสียดแทงใจของเซฮุนอย่างจัง ร่างบางค่อยๆยกตัวขึ้น ขยับขึ้นลง สองมือจับที่ไหล่ของจงอินไว้ให้มั่น

"ร่างกายของผม.. จะทำให้คุณพอใจเองฮะ" เซฮุนพูดเพื่อบังคับเสียงสั่นของตัวเอง เซฮุนแข็งแรงมากขึ้นพอที่จะรับคำพูดของจงอินที่คอยจะเสียดแทงมา.. แต่อาจจะถึงขีดสุดในสักวันหนึ่งก็ได้ใครจะไปรู้

"หึ" 


พั่บ! พั่บ! พั่บ!

เซฮุนขย่มลงมาที่ลำตัวของจงอินอย่างแรง ถึงแม้เขาจะรู้สึกเจ็บไม่น้อยที่คนที่เขารักได้ดูถูกเขา แต่เขาเองก็อยากให้คนที่เขารักมีความสุขและสบายใจ ไม่ว่าเขาจะเจ็บมากแค่ไหนก็ตาม

"อืออ..อื้ออ" เซฮุนกัดปากตัวเองแล้วครางออกมาเสียงดังไม่เป็นศัพท์ จงอินยกร่างเซฮุนขึ้น เดินขึ้นบันไดด้วยความเร็วแล้วเข้าห้องตัวเองโดยที่จงอินบังคับร่างของเซฮุนให้ยังขยับอยู่

"อ๊าา! อ๊าา!!" เซฮุนครางลั่น หลังจากจงอินกระแทกประตูปิดเสียงดัง ก็ถูกจงอินโถมตัวลงมาบนเตียง แล้วคร่อมพร้อมกระแทกใส่เต็มแรงจะเซฮุนต้องจิกไหล่ของจงอินไว้จนขึ้นรอยแดง


"อ๊า!!! อ๊าาาา!!!" จงอินคว้าเข็มขัดที่วางไว้บนโต๊ะตั้งแต่เช้าที่เขาเลือกเอาไว้ มาฟาดลงที่บั้นท้ายของเซฮุนเต็มแรง 

"ดังกว่านี้อีก!!! ร้องให้มันดังกว่านี้อีก!!!" จงอินคำรามในลำคอจนเซฮุนเองยังรู้สึกกลัวขึ้นมาหน่อยๆ เสียงคำรามคล้ายสิงโตใหญ่ 


เซฮุนแม้ว่าจะเจ็บ แต่กลับเสียวแทบขาดใจ ทำไมความรู้สึกถึงปนเปกันจับปลายทางไม่ถูก เซฮุนยกตัวขึ้นมาคว้าลำคอจงอินไว้แล้วกอดแน่น สองขารัดเอวจงอินเอาไว้แล้วซุกคอจงอิน

"อื้ออ อ๊าา!!" ทุกครั้งที่จงอินกระแทกมาโดนจุดกระสันของเซฮุน ร่างบางก็สะดุ้งและกอดรัดแน่นขึ้นอีกจนจงอินจับจุดได้เลยกระแทกลงจุดนั้นซ้ำจนเซฮุนซุกคอแน่นแล้วครางออกมาจนแทบขาดใจ เสียงหวานครางไม่หยุดเท่ากับรอยเล็บที่เซฮุนขีดข่วนบนแผ่นหลังสีแทนเซ็กซี่ขยี้ใจ

เพี๊ยะ!! เพี๊ยะ!!

จงอินฟาดมือลงบนก้นของเซฮุนจนเกิดรอยแดง ขย้ำเต็มมือจนเซฮุนส่ายก้นไปมาราวกับอยากหนี แต่กลับกลายว่าเหมือนกับเบียดร่างเข้าหาแก่นกายนั่นแทน

"พะ...พี่จงอินน!!!! อ๊าาา!!! อื้อออ" เซฮุนครางลั่น แล้วจงอินก็เอนตัวให้เซฮุนออกมาจากซอกคอของตัวเองแล้วกระหน่ำจูบลงไปอย่างเร้าร้อนจนน้ำใสๆไหลออกมาจากมุมปากของทั้งสอง

"อื้ออ อื้ออ" เซฮุนกอดคอจงอินแน่นจนปากของทั้งสองบดเลียนกันจนแทบกลืนเป็นสิ่งเดียวกัน ลิ้นพันกันไปมาจนเซฮุนยิ่งกระชับร่างกายให้ชิดกันมากขึ้นอีกเพราะความเสียว

ยิ่งร่างกายสัมผัสกันมากเท่าไหร่ อารมณ์มันก็พุ่งขึ้นอย่างไม่มีทีท่าว่าจะหยุดลงเวลาใดของค่ำคืนแสนจะเร่าร้อนนี้

"หึ..เก่งขึ้นแล้วหนิ" จงอินยิ้มมุมปากแล้วระดมจูบเซฮุนใหม่อีกครั้งด้วยแรงที่มากกว่าเดิม ในหัวของเซฮุนตอนนี้มีแต่คำว่าอย่างให้จงอินมีความสุขเท่านั้น 

เซฮุนพลักจงอินขึ้นคร่อมแล้วบดจูบไปแล้วบดเบียดร่างให้ชิดลงจนแก่นกายเข้าไปลึกมากกว่าเดิม เซฮุนขย่มขึ้นลงด้วยความเร็วจนจงอินลูบบั้นท้ายราวกับเป็นรางวัล แต่หารู้ไม่ว่ายิ่งจงอินลูบไล้หรือขย้ำหรือตีบั้นท้ายของเซฮุนมากเท่าไหร่ ความเสียวก็เพิ่มขึ้นเท่านั้น จังหวะที่เนิบนาบในคราวต้นตอนนี้กลายเป็นจังหวะที่รวดเร็วจนแทบจะขาดใจตายด้วยความสุขที่เอ่อล้น

"มึง อ่า...เซฮุน" จงอินเค้นเสียงออกมาเสียงเข้ม จงอินหอบหายใจและมีสีหน้าเหยเกเพราะช่องทางของเซฮุนรัดจนของเขาแทบแตก แต่ต้องอดทนเอาไว้ก่อน

"อืออ...อื้อออ" เซฮุนไม่ตอบแต่กลับครางออกมาราวกับอ้อนเมื่อจงอินขย้ำบั้นท้ายอย่างเมามันส์ จงอินยิ้มเจ้าเล่ห์แล้วขย้ำลงแรงมากกว่าเดิม ยกตัวขึ้นมากระซิบแนบริมฝีปากของเซฮุน

"ชอบก็ให้กูพอใจมากกว่านี้อีกสิ...อีก" จงอินครางต่ำออกมาเมื่อเซฮุนค่อยถอดร่างออกจากแก่นกายช้าๆ ทำให้จงอินกัดริมฝีปากตัวเองเพราะความเสียวและภาพตรงหน้ามันทำให้เขาอย่างกระโจมเข้าไปทำให้เซฮุนหายซ่านัก แต่อยากเห็นเจ้าแมวนี่แผงฤทธิ์ออกมาให้หมดเสียก่อน จะขย่มให้สิ้นฤทธิ์เลยทีเดียว

เซฮุนค่อยๆหันร่างทับจงอินโดยหน้าหันไปทางแก่นกาย แม้ไม่รู้ว่าท่านี้จะทำให้จงอินแทบตบะแตกมากแค่ไหน แต่ความไร้เดียงสาที่เซฮุนมีอยู่ในตัว ทำให้ไม่รู้เลยว่าภัยกำลังจะมาหนักมากกว่านี้อีกในไม่ช้า

เซฮุนค่อยๆอ้าปากกลืนแก่นกายเข้าไป ขยับขึ้นลงและดูดเลียราวกับขนมโปรด จงอินสูดปากเสียงดัง ความเสียวที่มาจากแก่นกาย และภาพด้านหน้าที่ให้เห็นช่องทางหวานที่แดงช้ำกำลังขมิบตอดรัดอากาศอยู่ตรงหน้าและตรงกลางระหว่างบั้นท้ายงอนเด้งแทบกระแทกหน้าเขา


"อ๊า!! อื้ออออ!!!!!!" เซฮุนครางลั่นเสียงหลง เมื่อจงอินเลียรอบๆช่องทางไปรอบๆจนเซฮุนขมิบรัวกว่าเดิม

"เสียงดังหน่า... ไม่เจ็บคอบ้างรึไงเด็กร่าน" จงอินพูดแล้วเลียไปมาไม่สนใจเลยว่าเซฮุนจะกระตุกตัวสะดุ้งความเสียวมากแค่ไหน


"ซี้ดดด มึงแม่ง..." ใบหน้าของจงอินแทบจมหายเข้าไปในบั้นท้ายเซฮุนเมื่อเซฮุนบดเบียดก้นเข้ามาแถมยังดูกปลายโคนของเซฮุนจนน้ำปริ่มออกมาให้เซฮุนได้ลิ้มลอง ยิ่งออกมาเท่าไหร่ เซฮุนยิ่งเลียรอบโคน ยิ่งดูดยอดปลายจนแก่นกายยิ่งเบ่งขยายตัวจนขึ้นเส้นเลือดให้เห็นอย่างน่ากลัว


"อ๊า!!! จะ..จงอิน!!!!" เซฮุนครางลั่นอีกครั้งเมื่อจงอินสอดลิ้นเข้าไปด้านในช่องทางแล้วควานลิ้นไปมาอย่างช่ำชองเสียจนร่างเซฮุนสั่นสะท้านไปด้วยความเสียวซ่าน นิ้วชี้ที่สอดเข้าไปในช่องทางแล้วแหวกพร้อมสอดไปลึกเสียจนสะกิดจุดกระสันนั่นได้ ก้นขาวบีบตัวพร้อมกับช่องทางรัดที่บีบรัดแน่น จนเซฮุนไม่อยากละลิ้นร้อนออกจากช่องทางนั่นเลยทีเดียว

"มึงนี่มันยั่วจริงๆเลยนะเซฮุน.. อ่า.. มึงไม่คิดเลยสินะว่าทำแบบนี้แล้วอะไรจะเกิดขึ้น" จงอินใช้อีกมือขย้ำก้นที่เด้งตัว เซฮุนขมิบลิ้นรัวแน่น ราวกับชอบใจ และแก่นกายที่ปริ่มน้ำหวานไหลออกมาจำนวนมาก สั่นสะท้านจนจงอินยิ้มเจ้าเล่ห์

"ฮึ่มมม!!!" จงอินทนไม่ไหว เมื่อเซฮุนเอื้อมมือมาสอดเข้าที่ช่องทางเสียดสีกับลิ้นของจงอิน พร้อมกับอีกข้างก็จับแล้วขย้ำเบาๆไปมาแล้วดูดปลายราวกับชอบน้ำหวานนั่นจนจงอินไม่ไหวปลดปล่อยน้ำรักออกมาท่วมปากของเซฮุน เซฮุนกลืนไปส่วนหนึ่ง ก่อนจะหันมาแล้วจูบจงอินแผ่วเบาพร้อมแบ่งน้ำรักเข้าปากจงอิน

ทั้งสองนัวเนียกันไปมาทั่วใบหน้า ทั้งจมูก แก้ม ใบหู และซอกคอ แล้วทำรอยไว้ทั่วลำคอจนพร่างไปทั่ว เซฮุนกัดคอจงอินเสียเต็มแรง เพราะตกใจเมื่อจงอินจับแก่นกายเซฮุนไว้มั่น แล้วค่อยๆขย้ำไปมา และบดขยี้ส่วนปลายจนน้ำรักไหลออกมาปริ่มๆหยดตามหน้าท้องของจงอิน

"โทษฐานมึงแกล้งน้องชายกู" จงอินบดขยี้ส่วนปลายจนเซฮุนแทบล้มทับร่างของจงอิน เสียงหวานร้องครางข้างหู จนจงอินตี่นตัวขึ้นมาอีกครั้ง

"อ้ะ!! ผม..ไม่ได้แกล้ง...นะ อ๊า!!"


"โกหกหรอ!"

เพี๊ยะ!! เพี๊ยะ!!

"อ๊า!!! ไม่!!"

เพี๊ยะ!! เพี๊ยะ!!

"เดี๋ยวนี้หัดโกหกกูแล้วหรอห้ะ!!" จงอินยิ้มเจ้าเล่ห์ ฟาดมือลงบั้นท้ายเซฮุนไม่ยั้งจนเซฮุนครางลั่น มือเล็กกำผมสีสวยของจงอินแน่นแล้วอ้าปากชิดใบหูของจงอินแล้วกระซิบเสียงแผ่วเบาที่ทำให้สติของจงอินขาดผึงเหมือนกับเซฮุนที่สมองขาวโพลนไม่รับรู้อะไรทั้งสิ้น แม้คำพูดที่ได้พูดออกมา

"เพราะ..ของ...จงอินอร่อย..อือออ" เซฮุนกำมือตัวเองแน่นแล้วเกร็งตัวกระตุกน้ำรักออกมาเมื่อจงอินลูบไล้แล้วขยี้ลูกกลมทั้งสองจนเซฮุนครางเสียงหวานปล่อยน้ำรักออกมา

"ฮึ่มม!!! หัดไปพูดแบบนี้มาที่ไหนห้ะ!! มานี่เลย!!!" จงอินพลิกตัวเซฮุนให้นอนลงราบกับเตียง ราวกับสติของเซฮุนกลับมาอีกครั้ง ร่างบางเบิกตากว้างแล้วคว้าลำคอแกร่งแน่นเมื่อจงอินกระแทกกายเข้ามาอีกครั้งแล้วกระแทกรัวแรงและเน้นที่จุดกระสันจนเซฮุนครางลั่นหลงลั่นไปทั่ว โชคดีที่ห้องเก็บเสียง เพราะจงอินก็ไม่อยากให้ใครมาแอบฟังเขาที่กำลังขย้ำลูกแมวที่สิ้นฤทธิ์ตอนนี้นักหรอก

"อ๊าา!!!! คุณจงอิน!!! อ๊าาาา!!!"

"พอแล้ว!! อ๊าา ไม่นะะ ผมเสียวว!!! จะขาดใจ อ๊าาาาาา!!!!"

"คืนนี้กูจะเอาให้แม่งตายกันไปข้างนึงเลยไอ้สัส ยั่วกูดีนัก โอเซฮุน!!"



หึๆ...คืนนี้ยังอีกยาวไกลตุ๊กตาที่รัก...




วันจันทร์ที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559

nc (kaihun) special Valentine





"อ๊ะ เจ้า..."หมาป่าตัวน้อยพยายามดิ้นออกจากอาณัติของแวมไพร์เจ้าเสน่ห์ที่พลิกคร่อมตัวเอง จงอินจูบซ้ำที่ริมฝีปากหนักๆหลายรอบ จนเซฮุนแปลงร่างเป็นหมาป่าอย่างไม่รู้ตัว จงอินจับหางสีน้ำตาลอ่อนที่โผล่ออกจากจากก้นกบของหมาป่าน้อยแล้วใช้นิ้วลูบมันอย่างแผ่วเบาทำให้ร่างเล็กกระตุกเล็กน้อยกับความรู้สึกแปลกประหลาด


"มะ...ไม่นะ อย่าลูบหางข้าอย่างนั้นนะ เจ้า...อื้อ!"จงอินยิ้มเห็นเขี้ยวอย่างพอใจเมื่อพบจุดอ่อนไหวของเซฮุน เสียงครางกระเส่าที่ครั้งที่มือหนาลากผ่าน


นี่ขนาดยังยีงมีเสื้อผ้าอยู่บนร่างกาย เจ้าตัวเล็กยังรู้สึกเร็วขนาดนี้ ในหัวจงอินเต็มไปด้วยความคิดที่จะแกล้งเจ้าชายหมาป่าของศัตรู


ถือเป็นบทลงโทษที่ลุกล้ำเข้ามาในเขตของข้า...


"นี่เจ้า...ปล่อยข้านะ! อ๊ะ"เสียงหวานถูกกลบด้วยริมฝีปากหนาของราชาแวมไพร์ ลิ้นร้อนทำโทษเจ้าตัวเล็กที่ไร้เดียงสา ยังไม่เคยได้รับการเรียนรู้เรื่องจูบแบบนี้มาก่อน...ลิ้นเล็กพยายามตอบโต้กลับเพราะคิดว่ามันคือการต่อสู้ชนิดหนึ่ง แม้จะเก้ๆกังๆแต่จงอินก็รู้สึกแปลกใจไม่น้อยที่หมาป่าน้อยควรจะขัดขืนลีบตอบโต้กลับแบบไร้เดียงสาเช่นนี้


"อืม...เจ้าไม่รู้จักการจูบงั้นหรือ?"ริมฝฝีปากหนาผละออกมาถามคำถามที่ค้างคาในใจ ใบหน้าซื่อของเซฮุนเอียงคอเล็กน้อยด้วยความงงงวย


จูบงั้นหรือ?


"นี่เขาเรียกว่าจูบงั้นหรือ? ทำไมไม่เห็นเหมือนที่ท่านพ่อท่านแม่ข้าทำเลย"


"ท่านทำอย่างไรกับเจ้า?"


"ท่านใช้ริมฝีปากของพวกท่านวางลงบนหน้าผากของข้าหนึ่งครั้งแล้ววางที่แก้มของข้าอีกครั้ง ทำแบบนี้น่ะ"จงอินชะงักทันที หมาป่าน้อยใช้หางเล็กๆสีน้ำตางอ่อนของตัวเองคว้าตัวร่างสูงเข้ามาใกล้ มือเรียวขาวประคองใบหน้าคมเข้ามาแล้วประทับริมฝีปากตัวเองลงไปบนหน้าผากแลัแก้มอย่างที่เจ้าตัวเอ่ยไปเมื่อสักครู่แบบเป๊ะๆ


จงอินไม่รู้ว่าตอนนี้ความรู้สึกที่ประดังเข้าในอกคืออะไร รู้เพียงแต่ว่ามันทำให้ร่างกายร้อนรุ่ม ใบหน้าซีดของเขาคงกำลังมีสีแดงระเรื่อไม่ต่างจากสีบนใบหน้าของร่างเล็กตรงหน้านี้เป็นแน่ มือหนาตัดสินใจคว้าเอวคอดของหมาป่าน้อยเข้ามาแล้วประทับจูบที่เร้าร้อนตามอารมณ์ของร่างกายมี่พลุ่งพล่านขึ้นทะลุปรอท มือเล็กขย้ำเสื้อหนังสัตว์ของแวมไพร์ร่างแกร่งเมื่อรู้สึกวาบหวิวแถวช่องท้อง เพราะจงอินใช้มืออีกข้างลูบที่ท้องน้อยเขาเบาๆ


มือหนาถอดเสื้อหนังสีครีมออกจากร่าวกายท่อนบนก่อนที่จะกระตุกเชือกของเสื้อเกราะอ่อนที่อยู่ด้านในออก และถอดกางเกงของร่างเล็กออกเช่นเดียวกัน เหลือเพียงแต่ร่างเปลือยเปล่าที่าสะดุดตาจงอินมากเหลือเกิน จงอินค่อยๆใช้มือปลดปลื้องเสื้อผ้าของหมาป่าชนชั้นสูงออกอย่างเบามือเพราะกลัวว่าเจ้าตัวเล็กจะขัดขืน เชื่อเถอะ...แวมไพร์อย่างเขายังไม่อยากถูกหมาป่ากัดหรอก ทันทีที่เสื้อผ้าหลายชั้นที่ทำให้ภายนอกของเซฮุนไม่มีส่วนเว้าส่วนโค้งใดๆเหมือนกับว่าพ่อแม่ของเจ้าชายหวงเป็นพิเศษ


ฮึ ถ้าพวกมันรู้ว่าแวมไพร์อย่าจงอินกำลังได้เป็นเจ้าของร่างกายแสนยั่วยวนนี้ คงอกแตกตายเป็นแน่ ฟันคมขบปากตัวเองอย่างอดกลั้นอารมณ์ชาย ร่างกายที่ปกคลุมไปด้วยผิวหนังสีน้ำนมละเอียดอ่อนราวกับผิวไข่เนียนๆแต่กลับอมชมพูในทีจนอยากจะฝังเคี้ยวให้หายหมั่นเขี้ยวเสียที ขาเรียวที่บิดเข้าหากันเพราะความอายไม่อยากให้เขาจ้องมองส่วนลับที่เจ้าตัวไม่เคยให้ใครเห็นแม้แต่บิดามารดาของตน หูเล็กของหมาป่ากระดิกพร้อมๆกับหางของเซฮุนเหมือนต้องการ


"เจ้ายั่วข้างั้นรึ?"


"ยั่วงั้นรึ ข้าทำอยู่เหรอ?"จงอินส่ายหน้าให้กับความซื่อของหมาป่าตัวเล็ก ใบหน้าที่เต็มไปด้วยเหงื่อแดงมากๆเพราะเขินอายที่ถูกจ้องหน้า มือเล็กๆที่ยังคงกำเสื้ออยู่ กางเกงตัวเล็กมี่ร่นจนแทบจะเห็นอะไรต่อมิอะไร หางนุ่มๆก็แกว่งอยู่บนอากาศเหมือนกำลังเล่นอยู่ ก็ดูสิแบบนี้ไม่ได้เรียกว่ายั่วแล้วจะให้เขาเรียกว่าอะไรกัน


"อืม...เจ้าทำ"


"งั้นเหรอ แล้วมันดีมั๊ย?"


"มันดีต่อเจ้าแต่อาจจะไม่ดีต่อมังกรของข้า"ร่างแกร่งช้อนร่างเล็กแสนซุกซนที่เอามือลูบป้วนเปี้ยนอยู่แถวท้องน้อนของเขา ด้วยความอยากรู้อยากเห็นว่าสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่า มังกร มันตัวใหญ่เลยเหรอ


แวมไพร์มีมังกรด้วยงั้นหรือ ตัวใหญ่ไหมนะ?


"ในเมื่อเจ้าทำให้มันตื่นขึ้นมาก็ช่วยทำให้มันหลับด้วย"อาจจะไม่หลับก็ได้ เพราะร่างเล็กตรงหน้าเขาเอาแต่นั่งทำกิริยาแบบนี้อยู่


"ทำอย่างไรล่ะ เจ้าสอนข้าหน่อยสิ"เซฮุนช้อนมองสบตาดวงตาแพรวระยับของคนที่กัดริมฝีปากแห้งผากของตัวเอง "เจ้ากัดปากตัวเองแบบนั้นไม่ได้นะ! ริมฝีปากของเจ้าอาจจะแตกได้ อยู่เฉยๆนะ ข้าจะรักษาให้เจ้าเอง" ไม่ทันตั้งตั้งตัวจงอินก็รับรู้ได้ถึงความรู้สึกนุ่มลื่นบนริมฝีปากของตัวเอง หมาป่าตัวน้อยกำลังเลียริมฝีปากของเขาอย่างเบาๆ ดวงตาเล็กๆสบตาคมไม่ห่างเหมือนส่งกระแสจิตว่าให้คนตัวสูงอยู่นิ่งๆ


"เจ้านี่มัน!"


"อื้ออ~เจ้าจะกัดปากข้าทำไมกันเนี่ย!"เซฮุนร้องสะดุ้งออกมาเพราะเขี้ยมแหลมๆของแวมไพร์หนุ่มกัดเข้าที่ริมฝีปากเล็กน้อยให้เลือดซิบออกมาก่อนที่ลิ้นร้อนจะแลบเลียเลือดที่ไหลออกมาทั้งหมด ดวงตาฉายแววพอใจในรสชาติหวานแปลกที่ไม่เคยคิดว่าจะมีหมุนเวียนอยู่ในร่างกายของหมาป่าด้วย...รสชาติเหมือนดร้ากช๊อคโกแลตที่ขมแต่กับละมุนอยู่ในที


"อร่อยดีนะ"ไม่พูดเปล่าจงอินประกบริมฝีปากลงไปอีกครั้งแล้วทำการลุกล้ำตามแบบฉบับของตนเอง ลิ้นเล็กเริ่มโอนอ่อนจากการต่อสู้ ลิ้นหนากวาดต้อนแล้วสำรวจไปทั่วโพรงปากเล็ก เซฮุนขยับตัวขึ้นนั่งคร่อมบนตักหันหน้าเข้าหาร่างสูงอย่างไม่รู้ตัว


"อ๊ะ"เซฮุนพยายามกัดปากของตัวเองกลั้นเสียง กลัวว่าเสียงน่าเกลียดจะลอดออกมาให้จงอินได้ยิน แต่ไม่ทันแล้วล่ะ เพราะร่างสูงได้ยินมันหมดแล้ว จะทำไงได้ล่ะหมาป่าน้อยคงไม่รู้ว่าแวมไพร์หูดีมากไม่แพ้หมาป่าเลยนะ


"อ๊ะ เจ้าทำให้ข้ารู้สึก..อ๊า อย่าเลียสิ อื้อ~"เซฮุนครางออกมาไม่ได้ศัพท์เมื่อแวมไพร์สุดหล่อก้มหน้าลงลิ้นชิมความหอมหวานจากยอดอกสีชมพูสวยที่แข็วตัวเชิดชูขึ้นตามแรงอารมณ์ที่จงอินปนเปรอ


"จับข้าไว้สิ"สิ้นคำมือเล็กยกขึ้นเกาะไหล่ของแวมไพร์ไว้แล้วจิกลงไปด้วยเล็กอย่างแรง แต่มีหรือที่แวมไพร์ฤทธิ์มากอย่างเขาจะสะท้าน? ให้ร่างเล็กใช้มีดทิ่มแทงเขาก็อย่าคิดว่าจะรู้สึกเกี่ยวกับความเจ็บปวด แวมไพร์ถูกสร้างมาให้ได้ความรู้สึกน้อยมากที่สุด แต่ใครจะไปรู้ความเป็นจริง...ในเมื่อร่างเล็กที่คร่อมตัวเขาอยู่ให้ความรู้อัดแน่นมากมายชนาดนี้ คำพูดนั้นคงไม่ใช่ความจริงแล้วกระมัง


"อ๊ะ คิมจงอินอ่า"


"หื้ม?"


"มังกรของเจ้ากำลังใช้หัวของมัน อื้อ..ทิ่มก้นข้าอยู่อ่ะ"เสียงหวานไม่พอยังเชิดหน้ารับความรู้สึกอีก จงอินมองภาพตรงหน้าด้วยความกลืนไม่เข้าคายไม่ออก ไม่นึกว่าหมาป่าที่เขาเกลียดนักเกลีวดหนาจะทำให้เขาเสียความเป็นตัวเองได้ขนาดนี้ โดยเฉพาะหัวใจที่เต้นระส่ำอยู่ในทรวงอก


"ไหนเจ้าบอกจะช่วยข้าทำให้มันหลับไง?"เสียงทุ้มกระซิบช้างหูเอ่ยด้วยเสียงแหบพร่าแล้วงับใบหูเล็กเบาๆ


"ง..งั้นเจ้าก็สอนข้าสิ ทำยังไงล่ะ"


"อ่าห์"ปากพร่ำถามว่าทำยังไงแต่มือเล็กก็ไปแล้ว เซฮุนกอบกำมังกรที่มีรูปร่างเหมือนเอ็นร้อนๆที่มีน้ำปริ่มๆอยู่ที่หัวของมัน


อ่าห์...สงสัยข้าจะต้องกล่อมมันสินะ


เซฮุนลูบมันเบาๆก่อนที่เริ่มขมวดติ้วเข้าหากันอย่างหงุดหงิดเพราะยิ่งมือลูบเบาๆเท่าไหร่มังกรตัวใหญ่ยางก็ยิ่งผงาดขึ้นเหมือนท้าทาย ร่างเล็กเห็นอย่างน้อยจึงสาวมือเร็วๆและแรงๆเพื่อหวังให้เจ้ามังกรหลับเสียที


"อ่า โอ...เซฮุน ซื๊ด..."เสียงทุ้มครางไม่เป็นศัพท์ มือเรียวทั้งนุ่มและลื่นจนร่างสูงคิดไปไกล


"ทำไมมันยังไม่หลับล่ะ??"


"เจ้าต้อง...ใช้ปากของเจ้าแบบนี้"จงอินกัดฟันตัวเองอัดอั้นของๆตัวเองไว้ก่อน แล้วก้มลงไปกอบกำมังกรตัวเล็กขาวอมชมพูแล้วรูดขึ้นลงตั้งแต่โคนจนถึงปลายหัวลื่นๆนิ่มๆ ลิ้นร้อนลากยาววนรอบแกนกายที่เจ้าตัวโดนหลอกว่าเป็นมังกร เซฮุนแอ่นอกรับคงามรู้สึกเสียงซ่านที่ไม่เคยได้รับมาก่อน ซักพักมังกรน้อยก็กระตุกเล็กน้อยก่อนจะพ่นน้ำสีขาวขุ่นเหมือนสีนมออกมา


"อ๊าาา....อ่ะ"


"ทีเจ้าแล้วเซฮุน ทำอย่างที่ข้าสอน"สิ้นเสียงร่างเล็กก็เพิ่งเริ่มรู้สึกได้ว่าสิ่งที่ตัวเองทำอยู่นั้นน่าเขินแปลกๆและให้ความรู้สึกอายๆแปลกเช่นเดียวกันแต่ก็ยอมทำอย่างที่ถูกสอนเมื่อสักครู่ด้วยใบหน้าจริงจังจนจงอินเกือบจะหลุดหัวเราะให้กับความไร้เดียงสาและน่ารักนั้น มือเล็กที่สั่นเทาจับแก่นกายที่ไม่ว่าจะดูยังไงก็ทั้งใหญ่และยาวกว่าเย๊อะเยอะ


ทำไงนะ อ่า ข้าต้องอมมันสินะ


"อะ...อ่าห์"เสียงทุ้มครางอยู่ในลำคอเล็บยาวของแวมไพร์จิกลงผ้าปูที่นอนข้างกายจนยับยู่ยี่ไปหมด ไม่นึกจริงๆว่าปากของหมาป่าจะทั้งนุ่มลื่นไปหมดขนาดนี้ ทั้งปากของเซฮุนเล็กๆแบบนั้นยิ่งทำให้จงอินรู้สึกแน่นไปหมดเมื่อปากเล็กๆพยายามเม้มเพิ่มความเสียวซ่านไปอีกเท่าตัว


"ดี...อึก...ข้า...จะถึง...แล้ว"


"อะ...อะไรนะ?...อื้อ!"จงอินแหงนหน้าขึ้นฟ้า อารมณ์ส่วนนึงถูกปลดปล่อยเข้าไปในช่องปากบางเป็นที่เรียบร้อย ร่างเล็กตกใจจนหน้าแดงแต่ด้วยความสงสัยว่าไอ้น้ำนมสีขาวขุ่นที่ออกมาจากตัวเขาและแวมไพร์ตัวฉกาจนั้นคือนมหรือไม่ เขาจึงใช้นิ้วก้อยเกี่ยวน้ำที่เกาะอยู่ที่ใบหน้าขึ้นมาอมเล่นและใช้ลิ้นเล็กเลียเป็นระยะเพื่อให้ได้รับรู้ถึงรสชาติของสิ่งที่เจ้ามังกรพ่นออกมา


"เซฮุน..."นี่จงอินคิดอยู่เหมือนกันนะว่าเจ้าหมาป่าตัวเล็กจะไม่อ้วกเลยหรือไง น้ำนั่นมันไม่ได้อร่...


"ง่า...อร่อยจัง เหมือนนมเลยอ่ะ"ไม่ว่ากล่าวตัวเล็กก้มลงไปทำความสะอาดแกนกายใหญ่ที่กระตุกเป็นระยะ ลิ้นนุ่มๆนั่นทำให้แวมไพร์หนุ่มแทบคลั่งแต่ก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากปล่อยให่เจ้าชายน้อยทำตามใจอยากเพราะต่อจากนี้ จงอินจะเป็นคนคุมเกมเองทั้งหมด


"อ๊ะ! จงอิน!"เซฮุนร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดเพราะทันที่จงอินพลิกตัวขึ้นมานอนคร่อมเขาข้างบน นิ้วของร่างสูงก็เข้ามาเขี่ยช่องสวาทสีชมพูด้านหลังของเขา ลิ้นหนาเลียช่องสวยที่เริ่มมีน้ำเยิ้มออกมารัวๆก่อนจะใส่นิ้วเพิ่มเข้าไปอีก จากหนึ่งนิ้วเป็นสองและตอนนี้นิ้วของจงอินเข้าไปสมมนิ้วแล้ว ร่างบางดิ้นกระเส่าเพราะความเจ็บแต่กลับมีความสุขในเวลาเดียวกัน ใบหน้าสวยแดงแจ๋เชิดขึ้นเพราะความเสียวซ่าน


"อ๊าาาา...ข้าเจ็บ ฮื้ออออ!"อยู่ๆแก่นกายใหญ่แถมยังยาวของราชาแวมไพร์ก็ถูกกดเข้ามาในช่องรักทางด้านหลังอย่างรวดเร็วไม่ทันให้หมาป่าน้อยตั้งตัวเลยสักนิด


"ทนหน่อยนะ เดี๋ยวเจ้าก็ชอบ...เชื่อข้าสิ"จงอินกระซิบเบาๆข้างๆหูเซฮุนแล้วขบใบหูเล็กเบาๆสร้างความเสียวซ่านยิ่งนัก"ขยับแล้วนะ"


"อ๊ะ อ๊าาา เสียวว...ข้ารู้สึก อ้าา!"แก่นกายใหญ่ขยับเข้าออกเป็นจังหวะนุ่มนิ่มก่อนที่จะเร็วขึ้นๆจนหางสีน้ำตาบอ่อนแกว่งไปมาเพราะความสุขที่ล้นออกมาเต็มไปหมด สายตาคมมองร่างเล็กอย่างหลงใหล จงอินไม่นึกเลยว่าหมาป่าน้อยจะซ่อนรูปได้ถึงขนาดนี้ ผิวสีน้ำนมขาวละเอียดตอนนี้เหมือนกับถูกระบายอ่อนสีอมชมพูไปหมดจนจงอินอดไม่ได้ที่จะฝังเขี้ยวที่รำคอระหงดูดเลือดขึ้นมาเล็กน้อยด้วยความรวดเร็วจนเซฮุนไม่ได้รับรู้ถึงความเจ๋บปวดที่ได้เลยซักนิดเดียว


"อื้อ~ร...แรงอีก..อึก อ๊าา"


"ตามนั้นเลย...อ่าห์"จงอินขยับแก่นกายออกเล็กน้อยก่อนที่จะกระแทกแกนกายใหญ่เข้าไปจนมิดด้าม เซฮุนแอ่นสะโพกรับความรู้สึกเสียวและสุขที่ลเนพ้นเข้ามาในร่างกายอย่างเต็มใจ


"เจ้านี่น่ารักจริงๆ...ขึ้นมาข้างบนสิ"เซฮุนหันกลับมามองใบหน้าหล่อที่ประดับสายตาแพรวพราวเจ้าเล่ห์ เขาอยากจะรู้นักว่าร่างเล็กจะทำยังไงเมื่อต้องมาอยู่ข้างบนบ้าง


"อ๊า..อึก ม...มันเข้ามาลึก...จัง"เซฮุนขึ้นไปคร่อมบนตักของจงอินโดยหันเข้าหาอกแกร่ง ใบหน้าสวยยู่ด้วยความเจ็บปวดเมื่อมือเล็กจับแกนกายใหญ่สอดเข้าไปในช่องรักอีกครั้งแต่โดนจงอินแกล้งโดยการกดไหล่เซฮุนจนสะโพกงอนติดกับลูกสองข้างของเขา


"อื้อ....อ๊าาา..."


"เรียกชื่อของข้าสิเจ้าตัวเล็ก..."


"อ๊าา...จงอินอ่าา...จงอินฮะ..อ๊ะ อ๊ะ!"เสียงหวานครางกระเส่าข้างหูของจงอินยิ่งทำให้ความเสียวซ่านประดังเข้ามาระลอกใหญ่ จงอินกระแทกรัวๆเมื่อรู้สึกได้ว่ากำลังจะเข้าใกล้ขอบสวรรค์เต็มที มือหนาบีบเค้นสะโพกกลมอย่างสนุกมือ


"แรงอีก..อ๊าาา ข้าจะ อ๊าาาา!"


"อ่า...เซฮุนนา"


แกนกายใหญ่ฉีดน้ำรักสีขาวข้นเข้าผนังช่องทางรัก เซฮุนรู้สึกได้ถึงความร้อนที่เข้ามาด้านในก่อนที่จะกระตุกแกนกายตัวเองแล้วฉีดน้ำรักสีขาวข้นเช่นกันบนซิกแพ๊คแกร่งข้างหน้าตัวเอง ใบหน้าสวยแต้มสีจางซบเข้าที่อกแกร่งด้วยคงามเขินอาย มือหบาบกร้านลูกไล้แผ่นหลังบางด้วยความหลงใหล พร้อมประทับจุมพิตที่บรรจงให้หวานที่สุดลงบนริมฝีปากแดงเหมือนลูกเชอร์รี่นั่น


ก่อนที่จะเข้าสู่นิทราอีกครั้งพร้อมกับรอยยิ้มของศัตรูทั้งสอง...


เจ้ามีสิทธิอะไรมาทำให้หัวใจของข้าเต้นระรัวเช่นนี้ หื้ม? เจ้าหมาป่าน้อย


แวมไพร์คงต้องมีมนต์วิเศษเป็นแน่ ถึงได้ทำให้ใจข้าหลงใหลได้ถึงเพียงนี้ เกิดอะไรขึ้นกับข้ากันนะ




กลับไปอ่านนนที่  this HTML class. Value is http://my.dek-d.com/

วันเสาร์ที่ 23 มกราคม พ.ศ. 2559

Just A Doll (kaihun) nc chapter5

___________________________________________




Nc chapter5




"อื้ออ!" ร่างบางสะดุ้งลืมตาเฮือกขึ้นมาด้วยความตกใจปนเจ็บ แส้เส้นหนาถูกฟาดลงบนขาอ่อนของเซฮุนด้วยความแรงจนขึ้นเป็นรอยปื้นและ เลือดซึบออกมาตามรอยแดงนั่น ปากที่เผลออ้าออกมา ทำให้จงอินได้โอกาสเข้าไปสำรวจ




ลิ้นร้อนกวาดไปทั่วลิ้นเล็กของเซฮุนที่พยายามหดหนี จงอินช่างชำนาญเหลือเกิน เขากวาดโต้นมาจนเซฮุนต้องเผลอโอนอ่อนไปพันกับลิ้นของจงอินจนมั่วไปหมด น้ำลายไหลลงจากปากของเซฮุนไม่รู้เท่าไหร่ ไหลจนไปถึงปลายคาง นิ้วมือหนากวาดต้อนในโพรงปากเล็กอย่งเชื่องช้าแล้วดึงออกมาจูบลงไปอีกครั้ง




"อืออ..คุณ...." จงอินผละออกมาเลียตามรอยน้ำลายไปจนถึงลำคอ ทั้งดูดทั้งกัดจนทั่วลำคอขึ้นรอยแดงช้ำเต็มไปหมด รอยรักสีกุหลาบที่ดูสวยงาทสำหรับจงอิน กลับเป็นเหมือนตราบาปของเซฮุน ลิ้นร้อนเลียขึ้นไปด้านบนอีกครั้งก่อนจะกัดเข้าที่ใบหูของเซฮุนเต็มๆจนต้องร้องออกมา




"อ๊าา! อย่า...อ๊า!" เซฮุนสะดุ้งสุดตัวเมื่อจงอินทั้งกัดทั้งเลียกกหูอยู่อย่างนั้นไม่ไปไหน จงอินยิ้มมุมปากเมื่อเห็นเซฮุนดิ้นพล่านสองมือเล่นกับยอดอกสีชมพูอ่อนสวยที่ตั้งชูชันตามแรงอารมณ์ที่เขาเป็นคนป้อนให้เหมือนรอรับเขาอย่างนั้น จงอินเก่งมากที่รู้ว่าจุดอ่อนของเขาคือตรงไหน เซฮุนเสียวจนตัวโยนเพราะลิ้นร้อนที่วนอยู่ตรงกกหู




"ชอบก็บอก..หึ" จงอินก้มลงมาดูดยอดอกของเซฮุนจนขึ้นสีแดง ทั้งขบกัด เลียและดูดดึงดันสร้างความเสียงซ่าน จนเซฮุนดิ้นไปมา เซฮุนยอมรับว่าตอนนี้เขาเสียวแทบขาดใจ แต่ความเจ็บจากแส้ที่จงอินตีเข้ามาระลอกๆทำให้เขาเริ่มรับไม่ไหว แม้จะรู้ว่านี่แค่เริ่มต้นก็ตาม




"ไม่ใช่นะ! อ๊า! อื้ออ!" แส้ถูกฟาดลงมาอีกครั้งเมื่อคำตอบไม่เป็นที่พอใจสำหรับจงอิน 




"ชอบหรือไม่ชอบ!!" จงอินกัดเข้าที่ยอดอกอย่างแรงทำให้น่างเล็กต้องกัดปากเพื่อระบายความเจ็บปวด พร้อมกับแส้ที่ตวัดไปโดนเอวด้านข้างอย่างจังจนเกิดรอยแดงอีกจุด




"อ๊าา!!" เซฮุนร้องลั่น ฝ่ามือจิกตัวเองแน่นด้วยความเจ็บ ร่างกายเต็มไปด้วยรอยแส้เป็นทางยาวสีแดง เลือดซิบออกมาจากขาอ่อนเบาๆ




"ตอบสิเซฮุน" จงอินไล้มือไปตามเอวคอดบาง ขยำไปทั่วจนเกิดรอยช้ำ เซฮุนหอบหายใจพยายามหดตัวหนีจงอิน แต่ทั้งมือแล้วเท้าถูกล็อคไว้แน่น พร้อมกับร่างกายที่ถูกจงอินกระชับเอาไว้แน่นเช่นเดียวกัน หายใจ...ไม่ออกดเลย




"...มะ...อื้ออ" เซฮุนถูกจงอินกระชากกางเกงชั้นในออกด้วยความรุนแรงจนเผยร่างกายอมชมพูน่าลิ้มลองด้านใน แล้วไล้ไปตามส่วนอ่อนไหวของเขาอย่างเบาๆจนร่างเล็กครางอย่างทรมาณ แกนกายเล็กกระตุดแล้วปลดปล่อยน้ำสีขาวขุ่นออกมาแต่ทั้งๆที่ควรจะเอาออกมาให้หมด จงอินกลับใช้นิ้วโป้งกดปิดทางออกเอาไว้ ทำให้เซฮุรดิ้นพล่านเพราะรุ้สึกเหมือนกำลังเสร็จอยู่ตลอดเวลา




แรงอารมณ์ของเซฮุนพุ่งสูงขึ้นเรื่อยถึงแม้ว่าสมองจะสั่งให้ต้านทานมากแค่ไหน แต่ใจกลับบอกว่าให้ทำตามร่างกายสั่ง เซฮุนเม้มปากแน่นไม่อยากพูดคำน่าอายออกมาตามคำสั่งร่างสูงที่ฟาดแส้ลงมาที่ขาอ่อนอีกครั้ง



เพียะ!




จงอินตบเข้าที่ใบหน้าหวานเพื่อให้ปากที่เม้มอยู่คลายตัว ก่อนที่จะบดขยี้ริมฝีปากบางไม่ยั้งจนต้องเผลอเปิดออกอย่างง่ายดาย จงอินสอดลิ้นเข้าไปเล่นกับลิ้นเล็กที่พยายามหลบหลีบสัมผัสหวาบหวิว จงอินพลักออกมาเล็กน้อยเพื่อให้คนตัวเล็กหายใจ




"เป็นใบ้รึไงเซฮุน ตอบเดี๋ยวนี้!"จงอินกระชับแส้ในมือก่อนจะฟาดลงที่ก้นขาวๆจนเป็นปื้นเลือด



"อ้าา! หยุดนะ ผมเจ็บ...ฮึก"มือบางที่ถูกพันธนาการไว้เอื้อมไปจับมือหนาไว้พร้อมกับส่งสายตาอ้อนวอนบนใบหน้าที่เต็มไปด้วยน้ำตา แต่คิดหรือว่าคนอย่างจงอินจะสงสารคนที่ตัวเองเกลียดที่สุด



"เสนียด"จงอินหยุดการกระทำก่อนจะสะบัดมือบางที่ยังจับมือเขาออกไปอย่างไม่ใยดี ใบหน้าหล่อเหลาเหมือนเทพบุตรแต่ตอนนี้สำหรับเซฮุนมันเหมือนซาตานที่ร้ายกาจจ้องจะเอาชีวิตอันไร้ค่าไป




พี่ชานยอลฮะ..พี่คยอง ได้โปรด...ช่วยผมด้วย





"ขอ...ร้อง"เสียงหวานเอ่ยแผ่วเบา เซฮุนใช้ความกล้าเพียงน้อยนิดที่เหลืออยู่มองเข้าไปในดวงตาคม หวังว่าจะมีความสงสารกันอยู่บ้าง แต่ไม่เลย...มีแต่ความเรียบเฉยเย็นชา และรอยยิ้มแห่งความสะใจเพียงแค่นั้น




"ฮึ เจ็บ? อ๋อ...ไม่ชอบแส้งั้นสินะ...ได้ กูเปลี่ยนของเล่นก็ได้ เผื่อมึงจะชอบ"ร่างหนาหันกลับไปอีกครั้ง มือหนาเปิดตู้เล็กๆตรงมุมห้องแล้วนำกล่องใบเล็กที่สลักอยู่ด้านบนว่า...




◇SEX TOY◇




"อึก! ม...ไม่นะ!"แล้วคำพูดของร่างบางก็หายไปกับจูบอันร้อนแรงไร้ความปราณีทาบทับลงมาอีกครั้ง ดวงตาเบิกโตด้วยความตกใจ ก่อนที่ริมฝีปากอุ่นจะกดแรงลงมาขยี้ริมฝีปากอีกครั้ง




"อือ!!" เซฮุนพยายามท้วงแต่ก็ได้แต่ในลำคอ ริมฝีปากเม้มแน่นไม่ยอมให้ลิ้นร้อนหนาของรุ่นพี่ตัวโตเข้ามาชิมความหวานข้างใน แต่จงอินก็ไม่ยอมแพ้ เขากัดลงบนริมฝีปากบางอย่างแรงจนเลือดซิบ ทำให้ต้องเผยอออก ลิ้นร้อนได้โอกาสเกี่ยวพันลิ้นบางอย่างร้อนแรงจนร่างบางอ่อนยวบเพราะความรู้สึกเสียวซ่านที่ถูกยัดเยียดให้



จงอินมองร่างบางด้วยความใคร่ที่ไม่ได้ปลดปล่อยมาหลายวัน ดวงตาคมโลมเลียไปทั่วร่าง รสจูบที่ดุดันค่อยๆแปรเปลี่ยนไปเป็นความร้อนแรงจนยั้งไม่อยู่ ช่วงแรกๆร่างสูงขัดใจเล็กน้อยเพราะเซฮุนไม่ยอมจูบกลับ แต่พอกดจูบลงมาอีกครั้งเขากลับรู้สึกดีอย่างประหลาดกับการตอบกลับอย่างไร้เดียวสา




"ชอบสินะ"เสียงทุ้มกระซิบใกล้หู ขบเม้มและเลียใบหูบางสร้างคว่มเสียวซ่านให้เซฮุนมากมายเหลือเกินจนต้องหดคอเข้าไปในอกแกร่งมากขึ้นแต่ก็ต้องพลักออกมาเพราะรู้สึกเจ็บช่วงล่าง



"อ๊ะ!!ไม่...เอาออกไปนะ!"จงอินยกยิ้มร้ายแล้วกดดิลโด้อันไฟฟ้าอันใหญ่เข้าไปลึกกว่าเดิม จนช่องรักสีชมพูที่ยังปิดไม่สนิทฉีกขาดอีกครั้ง



"ฮือ..ฮึก!! อ๊าา..หยุด หยุดนะ!"เสียงหวานปล่อยน้ำตาให้ไหลออกมาเต็มใบหน้า ความเจ็บปวกยิ่งกว่าครั้งไหนๆถูกป้อนให้กับเขา จงอินหมุนและชักเข้าออกของเล่นเมื่อช่องรักเริ่มปรับตามขนาดได้ดีแล้ว



"ชอบก็บอก ฮ่าๆ"จงอินหัวเราะอย่างสะใจเมื่อเห็นท่าทางอันบ่งบอกว่าเซฮุนทรมานมากแค่ไหน




ตีเข้าที่ก้นขาวจนเป็นรอยมือเป็นระยะๆ เพื่อให้ช่องรักทางด้านหลังขยายมากขึ้นอีก ก่อนจะยกยิ้มร้ายแล้วกดเปิดสวิทส์




"อ..อะไรน่ะ! อ๊ะ...อ๊าาาาาา!!!!!"ร้องเสียงหลงทันที ร่างกายถึงกับสั่นระริกกับความเสียวซ่านมากมายที่หลั่งเข้ามาในช่องรัก ดิลโด้อันใหญ่สั่นไปมาเล็กน้อยในตอนแรก และรุนแรงมากขึ้นเรื่อยๆจนร่างเล็กตัวลอย ร่างสูงโอบคนตัวเล็กเข้ามาในอ้อมกอด



"อื้ออออ!!!! อืม...ฮึก ผมไม่...ไหวแล้ว..."ใบหน้าหวานแดงระเรื่อเพราะหน้าตัวเองแนบเข้ากับซิกแพคที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อเซ็กซี่ กลิ่นไอความเป็นชายเต็มไปด้วย sex appeal ที่สูงหลั่งไหลมาจากร่างสูงตรงหน้า




ไม่นะ...ห้ามหวั่นไหวเด็ดขาดเลยนะ เซฮุนนน!





"ฮึ"จงอินหันลงมามองใบหน้าหวานแดงแจ๋ที่ครางไม่หยุดแต่ไม่มีทีท่าที่จะขอร้องให้เขาหยุดการกระทำร้ายกาจเลยแม้แต่น้อย ปากก็ขยับพร่ำให้หยุดๆแต่ช่องทางรักกลับขมิบรัวๆให้เขากลับไปเล่นกลับมันอีก



"ตอบกูสิ ชอบมั๊ย!"จงอินเอ่ยเสียงแหบพร่า แล้วตีขาอ่อนเซฮุนแรงๆเพื่อให้คนตัวเล็กที่พูดไม่เป็นภาษาตอบในสิ่งที่อยากฟัง



"อึก...ม.."เซฮุนกำลังจะตอบว่าไม่ ร่างหนาก็ถลาตัวเข้ามาใกล้แล้วประกบจูบอันร้อนแรง แล้วกัดริมฝีปากจนเลือดซิบ



"ตอบในสิ่งที่กูต้องการ หรืออยากให้กูกดไอนั่นเข้าไปลึกกว่าเดิม ห้ะ!!"เสียงทุ้มสั่งอีกครั้ง พร้อมขู่ให้เซฮุนทำตาม



"อึก..ต..ตอบแล้ว"ยอมแล้วก็ได้ แต่ใบหน้าสวยรู้อยู่แก่ใจว่าร่างกายเขาต้องการร่างหนาตรงหน้ามากแค่ไหน ร่างกำยำที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อ ใบหน้าเซ็กซี่แม้ว่าจะมองมาด้วยสายตาเย็นชามากแค่ไหน แต่เซฮุนก็อดที่จะหลงใหลคนตรงหน้าไม่ได้เลย... ไม่เลยซักนิด



"ช...ชอบ"เสียงหวานพูดแผ่วเบา ใบหน้าสวยแดงระเรื่อเมื่อต้องพูกอะไรน่าอายออกมา



"ดังๆ!"เสียงทุ้มสั่ง ปากว่าไปเหอะแต่มือก็กดแท่งอันใหญ่เข้าออกอย่างรวดเร็ว คนตัวเล็กซี๊ดปากเพราะความเจ็บปนเสียวถาโถมเข้ามา



"อ๊าาาา...อ้ะ! ช..ชอบฮะ อื้อออ!!"ปากหนาประกบลงมาอีกครั้งลิ้นร้อนชอนไชในปากบางเกี่ยวลิ้นเล็กเพื่อสอนเด็กน้อยที่ไร้ประสบการณ์ให้ตอบกลับโดยการดุนดันกระพุ้งแก้มแกมสั่งเล็กน้อย มือเล็กปัดป่ายในอากาศแล้วจบลงที่ข่วนลงที่แผ่นหลังระบายความเจ็บปวด



"ดี ฮึ"




"อ๊ะ!! อื้อ...คุณ อึก"จงอินเขยิบตัวไปที่ขาอ่อนขาวนวลของเซฮุน ก่อนจะขบฟันกัดเข้าที่ด้านในของต้นขาแรงๆจนเกิดเป็นรอยกุหลาบสีแดง ลิ้นร้อนแลบเลียคิสมาร์คที่ตัวเองทำ



อยู่ๆร่างหนาก็ผละออกจากเซฮุนเฉยๆ ใบหน้าหล่อยิ้มให้กับร่างบางที่เกือบจะเสร็จอยู่แล้ว




"ค...คุณ  อึก..."เคยมั๊ยความรู้สึกที่ว่าจะถึงตุดสูงสุดแล้ว ก็ถูกกระชากลงมา ร่างเล็กสั่นเทิ้มอย่างทรมานเนื่องจากไม่ได้ปลดปล่อย ดวงตาคมมองไล้ไปตามเนื้อผิวของเซฮุนที่เต็มไปด้วยรอยรักของตัวเอง จงอินยิ้มอย่างพอใจกับผลงานของตัวเองแล้วก้มลงไปเอาเสื้อที่โยนไปมาใส่



"ลืมไปว่ามีงาน รีบว่ะ ฮึ โทดที"ดวงตาคมของร่างหนาฉายแววร้ายกาจ จงอินยกยิ้มร้ายในใจเมื่อเป็นไปตามที่เขาคิดไว้ นี่เป็นแค่จุดเริ่มต้นเท่านั้นแหล่ะ โอเซฮุน...



"ไม่!! อึก คุณจงอิน!!...ฮือออ ใครก็ได้ช่วย อึก ผมด้วย!!!"เซฮุนร้องให้จ้าเพราะความค้าง แถมคนตัวสูงก็เดินออกไปเลยโดยที่ไม่ได้เอาเซ็กส์ทอยอันใหญ่ที่เสียบข้างไว้มันทำให้อึดอัดไปหมด สิ่งที่ควรจะถูกปลดปล่อยออกมากลับถูดอุดไว้อย่างนั้น



จงอินเดินออกไปอย่างไร้เยื่อไย ร่างสูงล๊อคกุญแจห้องอย่างแน่นหนาแม้ว่ายังไงก็ตามเซฮุนก็ไม่มีทางออกมาจากขุมนรกที่เขาสร้างไว้ได้อย่างแน่นอน แต่ใครจะไปรู้ล่ะเซฮุนอาจจะทำอะไรอีกก็ได้ อย่างน้อยจะได้ไม่มีใครเห็นนักโทษของเขา



"อึก อ๊า ไม่นะ...กลับมา"เซฮุนร้องเรียกร่างหนาที่เดินออกไปด้วยเสียงแผ่วเบา แต่ไม่มีทีท่าจะกลับมาช่วยเขาเลย



"ฮือออ..ฮึก อึอ"


วันจันทร์ที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2559

nc chapter 3 kaihun





"ไม่! คุณจงอิน!! ... อย่า!!" เซฮุนร้องห้าม พยายามจะพลักจงอินออกแต่ไม่สำเร็จ แรงของจงอินนั้น เยอะกว่าเซฮุนมากไหนๆ หรือเซฮุนแรงน้อยเกินไปก็ไม่รู้




"ห้ามทำไมห้ะ! อยากมากไม่ใช่หรอ ร่านมากนี่!!" จงอินพูดเสียงแหบพร่า ยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ แล้วก้มลงซุกไซร้ลำคอขาวผ่องของเซฮุนรุนแรง




"!!" เซฮุนนิ่งไป ดวงตาสวยเอ่อคลอไปด้วยหยาดน้ำใส เม้มริมฝีปากที่บวมเจ่อแน่น เรี่ยวแรงหายไปหมดเมื่อถูกจงอินต่อว่าด้วยถ้อยคำที่รุนแรง 




"นิ่งทำไม! อย่ามาทำเป็นไม่รู้ว่าทำยังไงนะ! หลอกกูไม่ได้หรอก!" จงอินเหวี่ยงเซฮุนลงบนเตียงอีกครั้ง แล้วขึ้นคร่อมบนตัวร่างบาง มือหนากระฉากเสื้อบางออกจากเซฮุนด้วยความเร็ว เผยให้เห็นผิวขาวอมชมพูบริสุทธิ์ที่ไม่เคยมีใครแตะต้อง




    "ฮึ ดูแลตัวเองซะดี! แต่จริงๆผ่านผู้ชายมากี่คนแล้วล่ะ!!" จงอินจับที่คอของเซฮุนแล้วดึงเข้ามาใกล้ สูดลมหายใจเข้าปอด กลิ่นหอมหวานจากตัวของเซฮุนกระตุ้นอารมณ์ของจงอินให้สูงขึ้นมากไปอีก จงอินประทับรอยกุหลายไว้ทั่วลำคอ




    "ผมไม่เคย! ไม่เคยทำอะไรอย่างที่คุณบอ..อื้อ!!"จงอินทาบปากเซฮุนอีกครั้ง ด้วยความเร่าร้อนและดุดัน ไม่มีความปราณีปากบางๆของเซฮุนเลยแม้แต่น้อย ลิ้นหนาดันปากของเซฮุนให้เผยอออกแล้วสอดลิ้นเข้าไปเกี่ยวพันลิ้นของเซฮุน ปากเล็กจากที่พยายามหลบก็ต้องจูบตอบไปบ้างอย่างไม่ประสีประสา นั่นทำให้สติของจงอินยิ่งขาดผึ่งมือหนาเลื่อนมารั้งท้ายทอยไว้ไม่ให้ตัวเล็กผละออกไปได้




     "อื้อ!" จงอินขบเม้มริมฝีปากของเซฮุนอย่างแรง ก่อนจะกัดจนรสชาติเลือดไหลเข้าสู่ปากของเซฮุน มือบางพยายามยื้อบ๊อกเซอร์ตัวเล็กไว้ เมื่อรู้สึกว่าจงอินถอดกางเกงเขาไปตอนไหนก็ไม่รู้


    อยากจูบกับจงอินมาตลอด...แต่ไม่ใช่แบบนี้


       "อ๊ะ..อื้อ!" ร่างหนาเลื่อนขึ้นไปขบเม้มที่ติ่งหูบางจนเซฮุนรู้สึกเสียวขึ้นมาแว่บนึง ลิ้นร้อนลากวนไปมาอยู่ตรงซอกหูอยากชำนาญจนน้ำลายเคลือบทั่วใบหูของเซฮุน


       "ทุกอย่างของมึง...คือของกู จำเอาไว้"จงอินแสยะยิ้มร้ายกาจก่อนที่จะปลดปราการด่านสุดท้ายออกจากตัวของเซฮุน


       "อย่า!...ปล่อยผมนะ!" ร่างบางดิ้นแรงๆเพื่อจะหลุดจากอ้อมกอดของจงอิน ตาคมของร่างสูงมองแก่นกายเล็กอมชมพูของเซฮุนด้วยความกระหาย มือหนากำแกนกายเล็กที่ชูช่อเหมือนดอกไม้ที่ค้องการให้เหล่าผึ้งอย่างเขามาตอมมาดม แล้วแลบเลียจากโคนถึงปลายอย่างแผ่วเบาแต่ก็สร้างความเสียวซ่านให้เซฮุนอย่างมาก

        "ดิ้นแบบนี้..คงอยากมากซินะเซฮุน" จงอินกอบกำแกนกายเล็กรูดลงขึ้นตามจังหวะอย่างเร็วจนร่างเล็กครางกระเส่าด้วยความทรมาน ความเจ็บจากก้อนกลมที่จงอินทั้งขยำทั้งจิกขยี้ไปมาทำให้ใบหน้าสวยยิ่งเหยเกเข้าไปใหญ่ 


         "อ๊าา...อ๊ะ...อื้อ!!" ใบหน้าเชิดหน้าครวญครางตามแรงอารมณ์ที่เพิ่มพูนขึ้นเรื่อยๆ เซฮุนกัดริมฝีปากบวมเจ่อของตัวเองจนเลือดซิบพยายามกดกลั้นอารมณ์ที่ร่างสูงสร้างขึ้น

         "คิดจะยั่วกูอย่างนั้นเหรอ" ร่างสูงเห็นเซฮุนที่แลบลิ้นเลียริมฝีปากของตัวเอง แถมยังกัดปากแล้วพยายามแหงนลำคอให้เขาได้เชยชมอีก แบบนี้จะไม่เรียกว่ายั่วได้ยังไงกัน


        "อ๊ะ!! อื้อ อ๊า..ม..ไม่!" จงอินสอดนิ้วเข้าไปในช่องทางด้านหลังสุดโคนนิ้ว โดยไม่มีอะไรช่วยให้หล่อลื่นเลยสักนิด ไม่ปราณีอะไรเลย จนเซฮุนน้ำตาคลอด้วยความเจ็บปวด นิ้วขยับเข้าออกอย่างรวดเร็วเพื่อให้พร้อมการศึก


        "หึ..แน่นดี.." ความคับแน่นด้านในผนังนุ่ม ทำไมเอาจงอินหายใจขาดห้วงไปชั่วขณะ ช่องทางนุ่มตอดรัดนิ้วของจงอินที่สอดเข้ามาทีเดียวถึงสามนิ้ว จงอินมองเซฮุนที่ทำหน้าเหยเกตลอดเวลาก็หัวเราะออกมาในลำคอ


        ร่างสูงแกะเข็มขัดออกจากสะโพกแล้วถอดเสื้อผ้าทั้งหมดออกจากร่างกาย เผยให้เห็นร่างกายสีแทนเซ็กซี่กระฉากใจ ร่างหนาที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อและซิกแพ็คตามประสาคนออกกำลังกายบ่อย ทำให้เซฮุนมองคนตรงหน้าด้วยความตะลึง ตาเรียวสวยหลบตามองทางอื่นเหมือนความร้อนที่ใบหน้าเห่อขึ้นมาทั้งที่ไม่ควรจะเป็น ร่างเล็กฉวยโอกาศตอนที่ร่างสูงแกะเสื้อผ้าพยายามคลานลงจากเตียงแต่ถูกมือหนาคว้าตัวเอาไว้ก่อน


      "อะ..อ๊ะ อ๊ะ!" มือหนาบีบคลึงสะโพกกลมอย่างแรง ขยำก้อนกลมจนขึ้นสีริ้วแดง เซฮุนลอยสะโพกขึ้นมาด้วยความเจ็บปนความเสียว สองมือขยำผ้าปูที่นอนแน่นจนนิ้วขึ้นข้อขาว


      "ร่านจริงๆนะโอเซฮุน..ร้องขอกูสิ!" มือหนาหันไปจับส่วนอ่อนไหวของเซฮุนแล้วบีบแรงๆจนเซฮุนน้ำตาเล็ด ร่างหนาประกบจูบร่างบางอย่างดุดันร้อนแรง ไร้ความอ่อนโยน จงอินกอบกุมแท่งร้อนของตัวเอง นวดคลึงให้มันพร้อมเต็มที่ 


       "หึ..." จงอินกดไหล่บางกับเตียงแน่น ยกขาเรียวขึ้นพาดบ่า นวดคลึงช่องทางที่ตอดรัดอากาศอีกครั้ง ก่อนจะจ่อแท่งร้อนที่ช่องทางรัก

       "..อึก!..เจ็บ...อ้าา" จงอินสอดแกนกลางใหญ่เข้าไปในช่องรักสีชมพูจนสุดลำด้วยความรุนแรง เซฮุนรู้สึกเหมือนถูกมีดเล่มใหญ่ทิ่มแทงเข้าไปในตัว มือบางจิกเข้าที่ผ้าปูเตียงระบายความเจ็บปวด


       "อ๊ะ!...อ๊าา..ย...หยุด...ไม่นะ!" แท่งร้อนขยับเล็กน้อยช่องทางรักก็ตอดรัดแน่นจนจงอินกัดฟันกรอด เซฮุนอ้าปากค้าง ทั้งลำตัวและใบหน้าขึ้นสีชมพูน่ามอง จนจงอินยิ่งตาพร่ามัว


      "ร้องออกมาซิเซฮุน...ทรมานให้กูดู!!" จงอินไม่สนใจอะไรทั้งนั้น สองมือจับขาเรียวให้มั่น แล้ว แกล้งกระทักไปเน้นๆแรงๆ จนเซฮุนสะดุ้งเฮือก

     "อ๊ะ!!..เอาออกไป!..คุณจงอิน..อ๊าา"ร่างสูงกระแทกแก่นกายร้อนเข้าไปในช่องสวาทไม่ยั้งเพราะแรงอารมณ์ที่พุ่งสูงขึ้นมากขึ้นเรื่อยๆ มือหนาจับสะโพกมนให้รับจังหวะที่ตนเองต้องการ ซอยเข้าไปไม่ยั้งโดยไม่สนใจว่าตอนนี้เซฮุนจะเจ็บมากขนาดไหน


     "อย่ามาตอแหลหน่อยเลย กูรู้ว่ามึงต้องการ...โอเซฮุน!"ร่างสูงจับขาเรียวของเซฮุนให้แยกออกกว้างแยกจนขาเรียวชิดเตียง แล้วกระแทกเอ็นร้อนเข้าไปลึกมากกว่าเดิม สอดใส่ไปไม่ยั้ง แถมยังกดย้ำคลึงไปทั่วร่างเซฮุนจนขึ้นจ้ำแดง ร่างบางน้ำตาเล็ดด้วยความเจ็บปวด สองแขนจิกหมอนแน่นจนเกือบขาด พยายามพลักไส แต่เรี่ยวแรงที่มี แทบจะไม่เหลือ


     "ม่ายยย!!...คุณจงอิน!!..ขอร้อง..อ๊า"จงอินช้อนตัวเซฮุนขึ้นมานั่งบันตักแล้วขบฟันที่ยอดอกชมพูจนเป็นรอยฟัน เลียลิ้นร้อนไปทั่ว ดูดจนเกิดเสียงน่าอาย เซฮุนยกมือขึ้นขย้ำที่ผมของจงอิน หดตัวเพื่อหนีลิ้น แต่นั่นมันเหมือนกับเปิดทางให้จงอินขบฟันที่ร่างกายได้มากขึ้น


     "อยากได้มากก็บอกมาสิ! .. อยากให้หยุดแต่ร่างกายกลับตอบสนองขนาดนี้เชียวนะ หึ.." จงอินตีเข้าไปที่สะโพกมนอย่างแรงจนเกิดเสียงดังขึ้นมาหลายครั้ง เซฮุนก็สะดุ้งทุกครั้งที่จงอินได้ฟาดมือลงมาไม่ยั้ง


"อ้ะ!.. อ๊าา!" เซฮุนตีปัดป่ายอากาศไม่ทั่ว พยายามจะพลักจงอินออกได้ แรงอันน้อยนิดของตัวเองไม่สามารถทำอะไรได้เลย..

     จงอินกระแทกเอ็นร้อนเข้าไปลึกอีก ลิ้นร้อนลากผ่านติ่งไตสีชมพูไปที่ติ่งหูอีกครั้งแล้วขบฟันลงไป ร่างเล็กสะดุ้งเพราะความเสียวซ่าน



    "อ๊ะ!..ไม่...พ..พอ"ร่างบางใช้แรงที่เหลืออยู่เพียงน้อยนิดยกสะโพกตนเองออกจากเอ็นร้อนแท่งใหญ่ที่สอดกระเเทกเป็นจังหวะดุดัน แต่มันกลับทำให้ร่างเล็กรู้สึกเจ็บ


    "อ๊าาา!..จ...เจ็บ...ผมเจ็บ!!..อื้อ...อ๊ะ!!"


    "ครางดังๆ เซฮุน..."ร่างหนาก้มลงกระซิบร่างบางที่หอบอยู่ใต้ร่าง อกขาวบางกระเพื่อมเพราะหายใจไม่ทัน นัยน์ตาเริ่มพร่ามัว


    จงอินลากลิ้นร้อนจากไหล่มนลงมาเรื่อยๆจนถึงสะโพกมน ทำใหร่างเล็กต้องแอ่นสะโพกเพราะความร้อนและความเสียวซ่านทางด้านหลังที่ใส่เข้ามาไม่หยุดย่อน


"อึก..!" เซฮุนกลืนน้ำลายลงลำคอที่แห้งผาก สองแขนที่ไร้เรี่ยวแรงตกลงข้างตัว ความเจ็บยังคงอยู่ ที่ต่างออกไปคือ เขาเองก็ไม่ได้ห้าม.. แต่ก็ไม่ได้ตอบสนอง


"อ่า..." จงอินกระแทกเข้าไปไม่ยั้ง เหมือนคนอดยากมานานหลายวัน ก็เขาไม่ได้ปลดปล่อยมานานแล้วเกือบหลายเดือน เซฮุนพยายามจะยกมือขึ้นพลัก แต่สติก็ดับวูบลงไป โดยที่จงอินเองก็หน้ามืดตามัว ไม่ได้สนใจเลยแม้แต่น้อย


"อึก.. อ่าา..." จงอินปลดปล่อยน้ำขาวขุ่นเข้าไปด้านในผนังนุ่ม ก่อนจะถอนแกนกายออกมาอย่างอ้อยอิ่ง แต่ไอสิ่งที่ตามมา คือเลือดสีแดงสดที่ไหลออกมาจากช่องรักของร่างบางที่สลบไป เลือดจำนวนมากที่พอจะทำให้ผ้าปูที่นอนเปื้อนเลือดเป็นวงกว้างสีแดง



"..!!" 

            
                           บริสุทธิ์!